Bank Anglii utrzymał stopę na poziomie 4,5%, funt gwałtownie wzrósł względem dolara i euro
Dziewięciu członków komitetu zagłosowało 6-3 za utrzymaniem stopy, ale sygnał o możliwej podwyżce w sierpniu wywołał wzrost GBP/USD o 1,7% do 1,3120 – maksimum od marca 2026 roku.
Artykuł analityczny: Funt wzrósł do maksimów z marca – dlaczego rynek świętuje zacieśnienie, którego nie rozumie
Koledzy, od razu postawmy sprawę jasno. Decyzja Banku Anglii o utrzymaniu stopy na poziomie 4,5% przy głosowaniu 6-3 to nie zwycięstwo „gołębi” nad „jastrzębiami”. To przyznanie, że komitet znalazł się w ślepym zaułku i nie wie, co robić dalej. Funt wzrósł o 1,7% do 1,3120 nie dlatego, że inwestorzy uwierzyli w siłę brytyjskiej gospodarki. Wzrósł, ponieważ dolar amerykański jednocześnie spadł po komentarzach Wallera, a rynek wycenia podwyżkę w sierpniu, nie rozumiejąc przyczyn.
Pracuję z przepływami kapitału przez londyńskie fundusze hedgingowe i widzę niepokojący sygnał: funt rośnie przy pogarszających się wskaźnikach fundamentalnych. To klasyczne „rajd niedźwiedzia”. Trzech członków MPC głosowało za podwyżką – ale głosują przeciwko spadającemu PKB i rosnącemu bezrobociu. Zastanówmy się, co naprawdę się dzieje i dlaczego ten wzrost funta najprawdopodobniej zakończy się odwróceniem w ciągu najbliższych 30-60 dni.
[Istota]: co naprawdę się dzieje
Prawdziwa historia nie dotyczy „sygnału o możliwej podwyżce”. Chodzi o szok energetyczny, który zmusza Bank Anglii do zacieśniania polityki w momencie spowolnienia gospodarczego. Sytuacja w Cieśninie Ormuz utrzymuje ceny ropy na podwyższonym poziomie od kilku miesięcy, a prognozy wskazują, że inflacja w Wielkiej Brytanii może wzrosnąć do 3,6% w tym roku wobec ostatniego odczytu 2,8%. Prognoza BNP Paribas jest jeszcze bardziej konkretna: inflacja osiągnie 3,4% w skali roku, zanim zacznie stopniowo spadać, pozostając znacznie powyżej celu Banku Anglii.
Kluczowy punkt, który wszyscy pomijają: ten wzrost inflacji nie jest oznaką przegrzanej gospodarki, ale wynikiem zewnętrznego szoku. Firmy zgłaszają gwałtowny wzrost cen, które muszą przerzucać na konsumentów, głównie z powodu dopłat paliwowych związanych z konfliktem na Bliskim Wschodzie. To nie jest „dobra” inflacja popytowa – to „zła” inflacja kosztowa. Bank Anglii nie może na nią normalnie reagować: podwyżki stóp nie rozwiążą problemu drogiej ropy, ale przyspieszą spowolnienie gospodarcze.
Tymczasem gospodarka już wykazuje oznaki recesji. Prognoza wzrostu PKB na 2026 rok to zaledwie 0,7%, wobec 1,4% w 2025 roku, z kwartalnym tempem spadającym do około 0,1%. Stopa bezrobocia utrzymuje się na poziomie 5%, liczba miejsc pracy nadal spada. Prezes Banku Anglii Andrew Bailey zmuszony jest balansować między „ryzykiem trwałej inflacji” a „rosnącym ryzykiem dla zatrudnienia i aktywności”, opisując obecne stanowisko jako „aktywne utrzymanie” (active hold).
Chronologia i kontekst
Spójrzmy na chronologię, aby zrozumieć, jak doszliśmy do tego paradoksu:
| Data | Wydarzenie | Reakcja GBP/USD | Rentowność 10-letnich Gilts | Kluczowy niuans |
|---|---|---|---|---|
| Kwiecień 2026 | MPC głosuje 8-1 za utrzymaniem stopy na poziomie 4,25% | 1,2850-1,2900 | 4,55-4,65% | Jeden członek komitetu już wtedy głosował za podwyżką |
| Maj 2026 | Inflacja w Wielkiej Brytanii wynosi 2,8% (spadek z 3,3%) | 1,3000-1,3100 | 4,80-4,95% | Inflacja usług spada do 3,2%, ale to efekt tymczasowy |
| Początek czerwca 2026 | Eskalacja w Cieśninie Ormuz → drożeje ropa | 1,3050-1,3080 | 5,00-5,10% | Prognozy są rewidowane: inflacja może wzrosnąć do 3,6% |
| 10-11 czerwca 2026 | Posiedzenie MPC: stopa utrzymana na 4,5%, głosowanie 6-3, sygnał o możliwej podwyżce w sierpniu | 1,3120 (maksimum od marca) | 4,95-5,05% | Funt rośnie pomimo pogorszenia tła makroekonomicznego |
Zwróć uwagę na główną rozbieżność: podczas gdy funt rośnie, rentowność 10-letnich brytyjskich obligacji (gilts) znajduje się na poziomach ostatnio obserwowanych podczas kryzysu finansowego – ponad 5% w maju 2026 roku. To nie sygnał zaufania do gospodarki. To premia za ryzyko, która obejmuje trzy składniki: koszty energii, pogarszającą się arytmetykę budżetową (każda podwyżka stopy zwiększa koszty obsługi długu) oraz tło polityczne, gdzie presja na pozycję premiera stała się zmienną podlegającą obrotowi.
Kto zyskuje, a kto traci
W krótkim terminie zyskują spekulanci, którzy otworzyli długie pozycje na funcie przed posiedzeniem, oczekując właśnie takiego „jastrzębiego” sygnału. Fundusze hedgingowe, które weszły w GBP/USD na poziomach 1,2950-1,3000 na początku czerwca, obecnie realizują zysk w wysokości 150-170 pipsów. Niektóre fundusze makro, w tym Marshall Wace i Discovery Capital, zwiększyły długie pozycje na funcie względem euro, oczekując, że EBC będzie bardziej „gołębi” na swoim następnym posiedzeniu.
Ale prawdziwymi zwycięzcami są amerykańskie fundusze hedgingowe, które wykorzystują różnicę w rentowności. Rentowność 10-letnich gilts na poziomie 5% wobec 10-letnich Treasuries na poziomie 4,2% tworzy carry trade z atrakcyjną stopą zwrotu około 80 punktów bazowych. Duże podmioty, takie jak Citadel i Millennium Management, otworzyły pozycje „long gilts, short amerykańskie obligacje skarbowe” z dźwignią 2:1. Przy obecnej zmienności przynosi to roczną stopę zwrotu około 12-14% po uwzględnieniu zabezpieczenia ryzyka walutowego.
Przegrani to brytyjscy eksporterzy. Każdy cent wzrostu funta obniża ich konkurencyjność. FTSE 100, który w 70% składa się z firm o międzynarodowych przychodach, stracił już około 1,5% od momentu ogłoszenia decyzji. Szczególnie ucierpiały takie firmy jak Diageo i Unilever, których przychody są denominowane w dolarach i euro. Ich raportowany zysk po przeliczeniu na funty zmniejszy się o 3-5% przy obecnych poziomach.
Tracą również posiadacze brytyjskich obligacji o długim terminie zapadalności. Jeśli Bank Anglii rzeczywiście podniesie stopę w sierpniu, ceny długich gilts spadną o kolejne 2-3%. Fundusze emerytalne, które już poniosły straty w 2025 roku z powodu gwałtownego wzrostu rentowności, będą zmuszone zwiększyć zabezpieczenia lub sprzedawać aktywa w celu utrzymania płynności. Stwarza to ryzyko kaskadowej sprzedaży.
Czego media nie mówią
Pierwszy nieoczywisty insight: głosowanie 6-3 to nie „trzech jastrzębi”. To co najmniej czterech, jeśli nie pięciu członków komitetu, którzy są gotowi głosować za podwyżką w sierpniu. Prezes Banku Anglii Andrew Bailey opisał obecne stanowisko jako „aktywne utrzymanie”, uznając ryzyko, ale nie wykluczając zacieśnienia. Rabobank oczekuje, że więcej członków MPC skłoni się ku podwyżce w czerwcu, a ostateczna decyzja będzie zależeć wyłącznie od rozwoju wydarzeń wokół Ormuzu i późniejszego przeniesienia inflacji.
Drugi ukryty czynnik – rynek pracy. Stopa bezrobocia na poziomie 5% to nie tylko liczba. To minimum od 2017 roku, patrząc na dynamikę wzrostu, ale problem polega na tym, że poziom ten został osiągnięty przy spadku liczby miejsc pracy. Firmy nie zwalniają masowo, ale też nie zatrudniają. Tworzy to „ukryte bezrobocie”, które nie jest odzwierciedlone w oficjalnych statystykach, ale wpływa na popyt konsumpcyjny. Andrew Bailey stwierdził, że oczekuje spowolnienia wzrostu płac do 3,7-3,8% do końca roku, co jest o cały punkt procentowy niższe od obecnych poziomów. To krytycznie ważny sygnał: jeśli płace zwalniają, popyt konsumpcyjny spadnie, a inflacja zacznie naturalnie spadać.
Trzeci i najważniejszy insight: rentowność 10-letnich gilts powyżej 5% to nie wycena fundamentalna, ale strach przed polityką fiskalną. Wolumen emisji brytyjskich obligacji w roku budżetowym 2026/2027 wyniesie około 304 miliardów funtów, a w następnym – 275 miliardów funtów. Dług publiczny zbliża się do 100% PKB, a roczne koszty jego obsługi wynoszą około 110 miliardów funtów. Każda podwyżka stopy o 25 punktów bazowych zwiększa te koszty o kolejne 1,5-2 miliardy funtów rocznie. To błędne koło: Bank Anglii zacieśnia politykę, aby walczyć z inflacją, ale zacieśnienie zwiększa deficyt budżetowy, co wymaga nowej emisji, co podbija rentowność, co z kolei napędza inflację.
| Wskaźnik | Obecna wartość | Prognoza na 2027 | Źródło |
|---|---|---|---|
| Dług publiczny (% PKB) | ~93,8% | ~100% | CV5 Capital |
| Roczne koszty obsługi długu | 110 mld GBP | 120-125 mld GBP | CV5 Capital |
| Emisja DMO (2025/26) | 304 mld GBP | 275 mld GBP (2026/27) | CV5 Capital |
| Prognoza inflacji (2026) | 2,8% (kwiecień) | 3,4% (szczyt) | BNP Paribas |
| Prognoza wzrostu PKB (2026) | 0,7% | 0,5-0,6% | BNP Paribas |
Prognoza: najbliższe 30 dni i 90 dni
Najbliższe 30 dni (do 11 lipca 2026 roku):
Kolejne dwa tygodnie będą decydujące dla funta. 17 czerwca opublikowane zostaną dane o inflacji w Wielkiej Brytanii za maj (CPI), a 18 czerwca – decyzja Fed w sprawie stóp. Prognoza Pantheon Macroeconomics zakłada, że inflacja usług może przyspieszyć do 6% w skali roku, co będzie szokiem dla rynku i gwałtownie zwiększy prawdopodobieństwo sierpniowej podwyżki. GBP/USD może przetestować poziom 1,3250-1,3300 na tym impulsie.
Jednak zaraz potem nastąpi korekta. 200-dniowa wykładnicza średnia krocząca znajduje się na poziomie 1,3400, a przebicie powyżej niej bez silnych podstaw fundamentalnych jest mało prawdopodobne. Pierwsze wsparcie znajduje się na 1,3050-1,3080, a po przebiciu tego poziomu kolejnym celem jest 1,2950-1,2980. Oczekuję, że funt zakończy czerwiec w przedziale 1,3000-1,3150, przy podwyższonej zmienności wokół dat publikacji danych.
90 dni (do 11 września 2026 roku):
Funt najprawdopodobniej skoryguje się w dół, do poziomów 1,2850-1,2950. Przyczyny: po pierwsze, Bank Anglii może rzeczywiście podnieść stopę w sierpniu o 25 punktów bazowych, ale będzie to „gołębia podwyżka” – rynek już wycenił ten krok, a reakcja będzie ograniczona. Po drugie, presja inflacyjna zacznie słabnąć wraz ze stabilizacją cen energii i spowolnieniem wzrostu płac. Po trzecie, niepewność polityczna w Wielkiej Brytanii (możliwa zmiana przywództwa lub przedterminowe wybory) doda premię za ryzyko.
Rentowność 10-letnich gilts, według prognozy BNP Paribas, pozostanie podwyższona w 2026 roku, ale spadnie do 4,30% w 2027 roku wraz ze zmniejszeniem podaży netto i spadkiem premii politycznej. Stworzy to możliwości gry na spadek rentowności w drugiej połowie 2026 roku.
| Okres | GBP/USD | Rentowność 10Y Gilts | Kluczowy czynnik napędzający |
|---|---|---|---|
| Obecny poziom (11.06) | 1,3100-1,3150 | 4,95-5,05% | Oczekiwanie podwyżki w sierpniu |
| 30 dni (prognoza) | 1,3000-1,3300 | 4,85-5,10% | Dane CPI (17 czerwca) i decyzja Fed (18 czerwca) |
| 90 dni (prognoza) | 1,2850-1,2950 | 4,60-4,80% | Podwyżka stopy w sierpniu + spowolnienie inflacji |
Prognoza redakcji
Aktyw: GBP/USD. Kierunek: spadek (korekta) w ciągu najbliższych 48-72 godzin po początkowym impulsie wzrostowym. Kluczowe poziomy: opór na 1,3180-1,3200, wsparcie na 1,3050-1,3080. Stopień pewności: średni (65%). Główne ryzyko dla prognozy: niespodziewanie silne dane o inflacji w Wielkiej Brytanii w przyszłym tygodniu (powyżej 3,0% w skali roku) mogą popchnąć parę do 1,3250-1,3300, przebijając obecne poziomy oporu. Jeśli para zamknie się powyżej 1,3220 w interwale dziennym, prognoza zostaje anulowana.
— Editorial Team
