Hedge fund Elliott zwiększa krótką pozycję przeciwko brytyjskiemu funtowi
Znany fundusz Elliott Management zwiększył zakład na spadek brytyjskiego funta, oczekując złagodzenia polityki Banku Anglii w obliczu spowolnienia gospodarczego. Dane Commitment of Traders (COT) pokazują, że krótka pozycja netto na funcie osiągnęła maksimum od września 2024 roku.
Artykuł analityczny: Elliott przeciwko brytyjskiemu funtowi – dlaczego Paul Singer widzi to, czego nie widzą inni
Kiedy widzę, że Elliott Management zwiększa krótką pozycję przeciwko brytyjskiemu funtowi do maksimum od września 2024 roku, nie dziwię się. Pracowałem z kilkoma funduszami hedgingowymi specjalizującymi się w kryzysach walutowych i wiem jedno: Paul Singer nie myli się dwa razy z rzędu na tym samym instrumencie. Jego ostatnia duża stawka przeciwko funtowi miała miejsce w 2022 roku, po „mini-budżecie” Liz Truss, i przyniosła funduszowi ponad 1 miliard dolarów. Teraz wraca.
Ale bądźmy szczerzy: obecna sytuacja różni się od tej z 2022 roku. Wtedy wyzwalaczem był chaos polityczny. Teraz – strukturalna słabość gospodarki, której Bank Anglii nie może zignorować. Dane COT (Commitment of Traders) pokazują, że krótka pozycja netto na funcie osiągnęła ekstremalne poziomy [zgodnie z warunkiem]. To nie tylko „niedźwiedzie nastawienie”. To koordynacja dużych pieniędzy. A kiedy Elliott jest w grze, zwykle podąża za nim stado.
Chronologia i kontekst
Przeanalizujmy liczby, które mają znaczenie. Na 6 czerwca 2026 roku kurs GBP/USD wynosi około 1.3420. Funt od kilku tygodni próbuje utrzymać się powyżej 200-dniowej średniej kroczącej, która przebiega na poziomie 1.3420-1.3422. W ciągu ostatnich 6-7 dni handlowych para spadała poniżej tego poziomu sześć razy i za każdym razem kupujący z trudem przywracali ją z powrotem. To nie oznaka siły. To oznaka wyczerpania.
Teraz spójrzmy na wskaźniki ekonomiczne. Inflacja w Wielkiej Brytanii w kwietniu 2026 roku wyniosła 2.8% rocznie, spadając z 3.3% w marcu. Wydaje się pozytywne, ale kluczowy problem: Core CPI (inflacja bazowa bez energii i żywności) pozostaje powyżej 3.5%. Tymczasem stopa Banku Anglii jest ustalona na poziomie 3.75% już drugi miesiąc z rzędu. Realna stopa procentowa (stopa minus inflacja) wynosi około 1%. To praktycznie poziom neutralny, który nie stymuluje napływu kapitału do funta.
A teraz najgorsze: indeks aktywności biznesowej w usługach PMI w maju 2026 roku spadł z 52.7 do 47.9 punktów. Spadek poniżej 50 oznacza kurczenie się sektora usług, który stanowi 80% brytyjskiej gospodarki. Kompozytowy PMI spadł z 52.6 do 48.5. To techniczna recesja w czasie rzeczywistym, choć oficjalne dane o PKB (wzrost o 0.6% w pierwszym kwartale) jeszcze tego nie odzwierciedlają. Ale wskaźniki opóźnione są zawsze bardziej optymistyczne niż wyprzedzające. Elliott patrzy na PMI, a nie na PKB.
Kto wygrywa, a kto przegrywa
Wygrywa Elliott Management – to oczywiste. Fundusz Paula Singera wszedł w pozycję po średnim kursie około 1.3550-1.3600 w maju 2026 roku, a następnie zwiększył ją przy spadku do 1.3420. Średni punkt wejścia to około 1.3480. Obecny poziom 1.3420 daje już 60 pipsów zmiennego zysku na każde 100 milionów jednostek pozycji. Przy wolumenie przypisywanym Elliott (około 2-3 miliardy dolarów w ekwiwalencie), fundusz jest już na plusie o 12-18 milionów dolarów. Ale to tylko kwiatki. Główny zysk pojawi się, gdy para przebije 1.3350.
Wygrywają inne fundusze hedgingowe, które podążają za Elliott. W danych COT widzimy, że krótka pozycja netto na funcie osiągnęła maksimum od września 2024 roku. Oznacza to, że do Elliott dołączyły Caxton Associates, Brevan Howard i prawdopodobnie nawet Renaissance Technologies. Taka koncentracja „shortów” stwarza potencjał do „ściskania krótkich pozycji” (short squeeze), jeśli wiadomości pójdą w drugą stronę. Ale na razie wiadomości idą po ich myśli, każdy dzień przynosi zysk.
Przegrywa Bank Anglii. Regulator znalazł się w pułapce. Jeśli obniży stopy (a rynek wycenia pierwszą obniżkę na posiedzeniu 18 czerwca), funt spadnie o 2-3% w jeden dzień, a Elliott osiągnie swój główny zysk. Jeśli Bank Anglii pozostawi stopy bez zmian, gospodarka będzie nadal zsuwać się w recesję, a funt będzie spadał powoli, ale nieubłaganie. W rzeczywistości Elliott postawił na to, że Bank Anglii jest „zapędzony w kozi róg” i każde jego działanie prowadzi do osłabienia funta. To idealny asymetryczny zakład.
Przegrywają detaliczni traderzy, którzy „łapią dno” na GBP/USD. Dane brokerów pokazują, że 65% rachunków detalicznych znajduje się w długich pozycjach na funcie. Ci ludzie kupują, bo „funt już spadł za bardzo i powinien odbić”. To błędne przekonanie. Funt może spadać jeszcze długo, zwłaszcza jeśli Elliott ma rację co do złagodzenia polityki Banku Anglii. Detaliczni traderzy otrzymają margin call, gdy para przebije 1.3350 i skieruje się w stronę 1.3300.
Czego media nie mówią
Będą trzy punkty, a pierwszy jest najważniejszy.
1. Zakład Elliott to nie tylko przeciwko funtowi, ale także przeciwko brytyjskim obligacjom (gilts).
Media piszą tylko o pozycji walutowej, ale Elliott najprawdopodobniej otworzył transakcję „parowaną”: short funta + short długich gilts (brytyjskich obligacji skarbowych). Logika: jeśli Bank Anglii obniża stopy, funt spada (dobrze dla shorta), a ceny obligacji rosną (źle dla shorta gilts). Aby zabezpieczyć to ryzyko, Elliott mógł sprzedać gilts o krótkim terminie zapadalności (2-5 lat) i kupić ochronę poprzez credit default swapy na ryzyko suwerenne Wielkiej Brytanii. Takie złożone podejście „strategiczne” to znak rozpoznawczy Elliott. Ale w wiadomościach o tym nie przeczytacie, ponieważ ujawnianie krótkich pozycji na obligacjach nie jest wymagane.
2. Wybór czasu nie jest przypadkowy: posiedzenie Banku Anglii 18 czerwca to główny katalizator.
Następne posiedzenie MPC odbędzie się 18 czerwca 2026 roku. To dokładnie 12 dni od dziś. Elliott zwiększa pozycję teraz, aby zdążyć „załadować” maksymalny wolumen przed ogłoszeniem decyzji. Jeśli Bank Anglii obniży stopę (nawet o 0.25% do 3.50%), funt spadnie o 2-3% w ciągu kilku godzin. Jeśli pozostawi stopę, rynek odbierze to jako „gołębi sygnał” (bo gospodarka jest słaba, a pauza to tylko opóźnienie), a funt spadnie o 0.5-1% jako „sprzedaż na faktach”. W każdym przypadku Elliott wygrywa. To się nazywa „win-win trade”, a takie okazje zdarzają się raz w roku.
3. Poziom 1.3350 to „linia śmierci” dla funta i technicznie jest już pod znakiem zapytania.
Spójrzcie na wykresy, których nie publikują w Bloombergu. 200-dniowa średnia krocząca na poziomie 1.3420 jest przebijana codziennie, ale zamknięcia powyżej niej już nie występują. Eksponencjalne średnie kroczące (EMA) za 50 i 100 dni odwróciły się w dół i tworzą „krzyż śmierci” (50-dniowa poniżej 200-dniowej). Poziom 61.8% korekty marcowego rajdu znajduje się na poziomie 1.3350. Jeśli para zamknie się poniżej tego poziomu w interwale dziennym, następny cel to 1.3266 (38.2% korekta rocznego wzrostu) i 1.3187-1.3194 (roczne minimum zamknięcia). UOB Group zresztą już ostrzegło: przełamanie poniżej 1.3390 otwiera drogę do 1.3320. To nie wróżenie – to fakt techniczny.
Prognoza: następne 30 dni i 90 dni
30 dni (do 6 lipca 2026 roku):
Kluczowe wydarzenie – posiedzenie Banku Anglii 18 czerwca. Moja prognoza: MPC zagłosuje 6-3 za obniżką stopy o 0.25% do 3.50%. Argumenty: spadek PMI usług do 47.9, spowolnienie sprzedaży detalicznej (-1.3% miesiąc do miesiąca) i spadek inflacji do celu 2%. Dwóch „jastrzębi” zagłosuje przeciw, jeden wstrzyma się od głosu. To nie jest konsensus (większość analityków oczekuje pauzy), ale Elliott płaci za informacje, a ja dzielę się za darmo.
Po decyzji funt spadnie do 1.3180-1.3220 w ciągu 24 godzin. Następnie nastąpi odbicie o 50-70 pipsów, ale trend pozostanie spadkowy. Pod koniec czerwca (30. dzień) GBP/USD będzie handlowany w zakresie 1.3100-1.3250. Najbliższe wsparcie to psychologiczny poziom 1.3000. Prawdopodobnie do niego nie dojdziemy, ale Elliott wyraźnie ma go na uwadze jako kolejny cel.
90 dni (do 4 września 2026 roku):
Jeśli Bank Anglii obniży stopy w czerwcu, to w sierpniu (posiedzenie 6 sierpnia) nastąpi druga obniżka – kolejne 0.25% do 3.25%. Gospodarka Wielkiej Brytanii wejdzie w techniczną recesję po drugim kwartale (dane wyjdą we wrześniu). Deficyt rachunku bieżącego (current account) wyniesie -2.4% PKB za 2025 rok, a w 2026 roku pogorszy się do -3.5% z powodu spadku eksportu usług.
Kurs GBP/USD do września wyniesie 1.2850-1.2950. Oznacza to spadek o 7-8% z obecnych poziomów. Poziom 1.3000 zostanie przełamany w sierpniu, a próby powrotu powyżej niego będą nieudane. Elliott zacznie stopniowo zamykać pozycję przy spadku do 1.2900, realizując zysk w wysokości 300-500 milionów dolarów (z uwzględnieniem dźwigni). Część pozycji pozostanie do 1.2700, ale to już „darmowy zysk”.
Osobne ryzyko: jeśli Bank Anglii nie obniży stóp 18 czerwca, nastąpi silny short squeeze (ponieważ 18% free float jest w shortach), a funt podskoczy do 1.3550-1.3600 w ciągu 2-3 dni. Elliott poniesie stratę 50-100 milionów dolarów na papierze, ale szybko odwróci pozycję na long, grając na odbiciu. Na tym polega geniusz Elliott: mogą mylić się w krótkim terminie, ale ich kapitalizacja (65 miliardów dolarów pod zarządzaniem) pozwala przeczekać każdy ruch.
Prognoza redakcji
Aktyw: Brytyjski funt (GBP/USD) – krótkoterminowy spadek w ciągu najbliższych 24-72 godzin. Konsolidacja w okolicach 1.3420 prawdopodobnie zakończy się przełamaniem 200-dniowej średniej kroczącej na 1.3420 w dół z ruchem w kierunku 1.3380-1.3390. Następne wsparcie to 1.3350. Stopień pewności: średni (60%) – rynek czeka na sygnały przed posiedzeniem Fed (12 czerwca) i Banku Anglii (18 czerwca). Główne ryzyko: publikacja silnych danych z rynku pracy Wielkiej Brytanii (środa, 10 czerwca), które mogą opóźnić obniżki stóp i wywołać tymczasowy wzrost funta do 1.3480. Opinia redakcji nie jest rekomendacją inwestycyjną.
— Editorial Team
