Fed utrzymała stopę na poziomie 3,5–3,75%, zaostrzając prognozę na 2026 rok
Na pierwszym posiedzeniu pod przewodnictwem nowego prezesa Kevina Warsha Fed jednogłośnie pozostawił stopę bez zmian, ale podniósł prognozę inflacji PCE do 3,6% i zasygnalizował możliwą podwyżkę stopy do końca roku.
Analiza: Pierwsze posiedzenie Fed pod przewodnictwem Kevina Warsha – cisza przed burzą
Autorska analiza
Sedno: co naprawdę się dzieje
Formalnie Rezerwa Federalna utrzymała stopę na poziomie 3,5–3,75% – dokładnie to, co rynki wyceniały. Ale diabeł, jak zawsze, tkwi w szczegółach. Nowy prezes Kevin Warsh, który zastąpił Jerome’a Powella, przeprowadził swoje pierwsze posiedzenie 17 czerwca 2026 roku i choć głosowanie było jednogłośne 12-0, sygnał, który otrzymały rynki, okazał się znacznie ostrzejszy, niż ktokolwiek oczekiwał.
Kluczowy moment to nie sama stopa, ale zaktualizowany wykres punktowy i prognozy gospodarcze. Mediana prognozy stopy na koniec 2026 roku wzrosła z 3,4% do 3,8%, co oznacza, że teraz dziewięciu z osiemnastu członków FOMC widzi co najmniej jedną podwyżkę stopy do końca roku. To radykalny zwrot: jeszcze w marcu mediana prognozy zakładała obniżkę. Teraz tylko jeden uczestnik oczekuje obniżki, ośmiu głosowało za utrzymaniem status quo, a dziewięciu – za zaostrzeniem.
Ale najważniejsze, co umyka większości komentatorów, to nie same liczby, ale sposób, w jaki Warsh przeformatowuje proces decyzyjny. Świadomie zrezygnował z publikowania własnych „punktów” na wykresie punktowym, co jest bezprecedensowym krokiem dla prezesa Fed. Oświadczenie po posiedzeniu zostało zredukowane do minimum – Warsh dosłownie „wyciął” wszystkie sformułowania dotyczące kierunku polityki, w tym słynne „easing bias” (nachylenie w stronę łagodzenia), które sygnalizowało, że następnym krokiem będzie prawdopodobnie obniżka stopy.
Chronologia i kontekst
Aby zrozumieć skalę wydarzeń, trzeba odtworzyć sekwencję zdarzeń ostatnich miesięcy.
| Data | Wydarzenie | Znaczenie dla rynku |
|---|---|---|
| Luty 2026 | Początek konfliktu w Cieśninie Ormuz | Ceny ropy wystrzeliły, oczekiwania inflacyjne gwałtownie wzrosły |
| Kwiecień 2026 | Warsh zatwierdzony przez Senat na prezesa Fed | Rynki czekały na zmianę kursu, ale nie wiedziały w którą stronę |
| Maj 2026 | Roczna inflacja PCE osiągnęła 4,2% – maksimum od trzech lat | Presja na Fed, by zaostrzył politykę, wzrosła |
| 16 czerwca 2026 | Opublikowano mocne dane o sprzedaży detalicznej za maj (+0,9% wobec prognozy +0,5%) | Ostatni argument dla „jastrzębi” przed posiedzeniem |
| 17 czerwca 2026 | FOMC: stopa 3,5-3,75%, wykres punktowy sygnalizuje możliwą podwyżkę | Rynki rewidują oczekiwania – dwuletnie obligacje skarbowe wzrosły do maksimum od lutego 2025 roku |
Krytycznie ważny kontekst: posiedzenie odbywało się w cieniu wiadomości o rozejmie między USA a Iranem, który ma zostać formalnie podpisany w piątek w Szwajcarii. Porozumienie zakłada zniesienie sankcji na eksport irańskiej ropy i odblokowanie Cieśniny Ormuz. Ceny ropy już spadły z szczytowych poziomów, ale Fed, sądząc po zaktualizowanych prognozach, nie wierzy, że to wystarczy do trwałego obniżenia inflacji.
Warsh znalazł się między młotem a kowadłem: z jednej strony prezydent Trump, który mianował go właśnie po to, by uzyskać niższe stopy i stymulować gospodarkę. Z drugiej – inflacja napędzana cłami i konfliktem zbrojnym, która zmusza Fed do bycia ostrzejszym, niż chciałby jakikolwiek nowy prezes.
Kto zyskuje, a kto traci
Przegrani numer jeden – akcje technologiczne z wysokim zadłużeniem. Wzrost rentowności dwuletnich obligacji skarbowych o 16 punktów bazowych w jeden dzień do 4,207% oznacza wzrost kosztów pożyczek. Firmy takie jak Intel, która już spadła o 8% przed posiedzeniem, i Marvell Technology (-9%) znajdą się pod dodatkową presją. Sektor kosmiczny, w tym SpaceX, która niedawno wyprzedziła Amazon pod względem kapitalizacji, również jest podatny na wzrost stóp, choć ma swoją specyfikę.
Zyskują sektor bankowy i instytucje finansowe. Wzrost rentowności obligacji poszerza marże odsetkowe – na tym zarabiają banki. Akcje JPMorgan, Goldman Sachs i Bank of America zyskają wsparcie od normalizacji krzywej dochodowości. Dwuletnie papiery rosną szybciej niż dziesięcioletnie, co sugeruje, że rynek wycenia podwyżki stóp w najbliższej perspektywie.
Rynki surowców – w strefie niepewności. Z jednej strony ropa spadła z powodu rozejmu. Z drugiej – Fed podniósł prognozę inflacji PCE do 3,6%, co oznacza, że regulator oczekuje utrzymania presji cenowej nawet po spadku ropy. To paradoksalny sygnał: rynek energii może napotkać przeciwstawne czynniki, co tworzy zmienność dla funduszy hedgingowych utrzymujących długie pozycje na surowcach.
Czy dolar traci? Nie do końca. Indeks dolara otrzymał krótkoterminowe wsparcie od jastrzębiego sygnału – wysoka stopa czyni dolara bardziej atrakcyjnym. Jednak w horyzoncie 30-90 dni czynnik rozejmu z Iranem może osłabić dolara, jeśli ceny ropy będą spadać, a oczekiwania inflacyjne zaczną spadać szybciej, niż oczekuje Fed.
Czego media nie mówią
Tutaj zaczyna się najciekawsze – to, co nie trafi na nagłówki Bloomberga i Reutersa.
Insight pierwszy: Warsh świadomie tworzy przestrzeń manewru, której nie miał Powell.
Rezygnacja z publikacji własnych „punktów” i radykalne skrócenie oświadczenia to nie tylko zmiana stylistyczna. To posunięcie strategiczne. Warsh, który w swoich wystąpieniach przed nominacją krytykował Powella za nadmierną przewidywalność i „nadmiar komunikacji”, teraz pozostawia sobie swobodę działania. Rynki przywykły do czytania każdego słowa oświadczenia Fed – teraz będą musiały czytać między wierszami. Zwiększa to zmienność w krótkim okresie, ale daje Warshowi możliwość dostosowania się do danych bez utraty wiarygodności.
Co więcej, Warsh wykorzystuje „podzielony komitet” na swoją korzyść. Głosowanie 12-0, podczas gdy połowa członków FOMC chce podwyżki, a połowa jest gotowa utrzymać stopę, to krucha równowaga. Warsh, nazywając posiedzenia „rodzinnym sporem” i twierdząc, że różnice zdań są oznaką zdrowej organizacji, może teraz balansować między frakcjami, nie biorąc na siebie zobowiązań wobec żadnej z nich.
Insight drugi: rynki mylą się w ocenie prawdopodobieństwa podwyżki.
CME FedWatch w momencie posiedzenia wskazywał 43% prawdopodobieństwa podwyżki w grudniu. Po publikacji wykresu punktowego rynki wyceniły 72% prawdopodobieństwa podwyżki już do października. Ale to średnia.
Jeśli spojrzeć na rozkład głosów w FOMC: dziewięciu uczestników oczekuje podwyżki, ośmiu – utrzymania stopy, jeden – obniżki. Do podwyżki potrzebna jest zwykła większość, ale w praktyce decyzje podejmowane są konsensusem. Kluczowe pytanie: kim jest tych dziewięciu? Analitycy Infrastructure Capital Advisors wskazują, że wśród „jastrzębi” są praktycznie wszyscy prezesi regionalnych Fed, którzy nie mają prawa głosu na każdym posiedzeniu. A z dwóch republikanów w Radzie Gubernatorów, według ich informacji, nikt nie głosuje za podwyżką.
Oznacza to, że rzeczywista podwyżka stopy w 2026 roku jest znacznie mniej prawdopodobna, niż próbują przedstawiać rynki. Warsh być może świadomie dopuścił „jastrzębi” sygnał, aby schłodzić oczekiwania inflacyjne bez faktycznego zaostrzenia.
Insight trzeci: umowa z Iranem nie jest czynnikiem dezinflacyjnym w takiej formie, w jakiej jest przedstawiana.
Większość analityków zakłada, że spadek ropy automatycznie oznacza spadek inflacji. Ale Fed podniósł prognozę PCE do 3,6% właśnie po wiadomościach o rozejmie. Dlaczego?
Ponieważ efekt szoku energetycznego ujawnia się z opóźnieniem 3-6 miesięcy. Ten wzrost cen ropy, który nastąpił w lutym-marcu, jest już uwzględniony w efektach bazowych inflacji. I nawet jeśli ropa teraz spadnie do 70 dolarów, odbije się to na rocznej inflacji dopiero pod koniec roku – w czwartym kwartale. Fed patrzy na prognozy, a nie na bieżące ceny. Umowa z Iranem to pozytywny czynnik na 2027 rok, ale na 2026 rok nie zmieni już obrazu.
Prognoza: kolejne 30 dni i 90 dni
30 dni (lipiec-sierpień 2026):
W najbliższym miesiącu głównym motorem rynku będą sezon wyników i napływ danych makroekonomicznych. Kluczowe poziomy do śledzenia:
- Indeks S&P 500: wsparcie na 5800, opór na 6050. Po jastrzębim sygnale korekta w dół o 1-2% jest prawdopodobna, ale fundamentalne wskaźniki firm mogą ją ograniczyć.
- Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych: przedział 4,40-4,60%. Jeśli dane o inflacji za czerwiec wyjdą powyżej oczekiwań, przebicie 4,60% otworzy drogę do 4,75%.
- WTI: 75-82 dolary za baryłkę. Umowa z Iranem zostanie podpisana, ale fizyczne dostawy ropy na rynek zajmą 4-6 tygodni. W tym okresie utrzymuje się deficyt, co ogranicza spadek.
Ryzyko dla tego scenariusza: jeśli oczekiwania inflacyjne zaczną spadać szybciej z powodu spadku ropy, Fed może złagodzić retorykę, a rynek otrzyma silny impuls wzrostowy. Jednak Warsh będzie niezwykle ostrożny z łagodzeniem, aby nie powtórzyć błędu Powella z 2024 roku, kiedy Fed „przesygnalizował” obniżkę i musiał zawracać.
90 dni (wrzesień-listopad 2026):
W tym horyzoncie stanie się jasne, jaki będzie obraz inflacji w czwartym kwartale. Kluczowe wydarzenia:
- Wrześniowe posiedzenie FOMC: Warsh może albo potwierdzić jastrzębi sygnał, albo zacząć go łagodzić, jeśli dane o inflacji wykażą trwały spadek.
- Publikacja danych o PKB za trzeci kwartał: spowolnienie do 1,8-2,0% może zwiększyć presję na Fed, by rozpoczął łagodzenie.
- Wybory do Kongresu w listopadzie: czynnik polityczny, który może wpłynąć na nominacje w Fed (w tym los Lisy Cook, którą Trump próbował zwolnić – Sąd Najwyższy ma właśnie wydać orzeczenie w tym miesiącu).
Najbardziej prawdopodobny scenariusz na 90 dni: stopa pozostanie na poziomie 3,5-3,75%. Podwyżka w grudniu jest możliwa, ale prawdopodobieństwo poniżej 50%, pomimo obecnych oczekiwań rynkowych. Kluczowe, co będzie odróżniać Warsha od Powella, to mniejsza przewidywalność. Rynki będą bardziej reagować na każdy wskaźnik makro, a nie na „sygnały” Fed. Zmienność będzie wyższa, a zarządzający funduszami hedgingowymi już uwzględniają to w swoich strategiach, przesuwając portfele w stronę opcji krótkoterminowych.
Prognoza redakcji
Aktyw: Rentowność 2-letnich obligacji skarbowych USA. Kierunek: Prawdopodobnie niewielki spadek z obecnych 4,21% w ciągu najbliższych 24-72 godzin, ponieważ rynki nadmiernie zareagowały na jastrzębi sygnał, a rzeczywista podwyżka stopy jest mało prawdopodobna. Kluczowy poziom: spadek do 4,10% przy braku nowych niespodzianek inflacyjnych. Stopień pewności: średni. Główne ryzyko: publikacja danych o inflacji za czerwiec może przekroczyć oczekiwania, co przywróci rentowność do 4,30% i wyżej. Informacja ma charakter analityczny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej.
— Editorial Team
