Dow Jones zaktualizował historyczne maksimum na fali silnego raportu o zatrudnieniu w USA
Indeks przemysłowy wzrósł o 1,7% do 51 561,93 pkt, wspierany przez sektor bankowy, detaliczny i farmaceutyczny. Inwestorzy pozytywnie ocenili dane o tworzeniu miejsc pracy w maju, które okazały się najwyższe od początku 2025 roku.
Rajd Dow Jones: ukryty zakład na stagflację, a nie na wzrost gospodarczy
[Sedno]: co naprawdę się dzieje
Dow Jones zaktualizował historyczne maksimum, zamykając się na poziomie 51 561,93 po wzroście o 1,7%. Powierzchowne odczytanie mówi: silny rynek pracy = zdrowa gospodarka = kupno akcji. Ale prawdziwa mechanika to pozycjonowanie przed raportem o zatrudnieniu, który jest już w cenach, ale z nieoczywistym niuansem.
Po pierwsze, wiodące wskaźniki wskazują, że liczby mogą być znacznie wyższe od konsensusu. Konsensus prognoz Nonfarm Payrolls na 5 czerwca wynosi 85 000 nowych miejsc pracy. Jednak analiza czterech wskaźników – ISM Manufacturing Employment Index (wzrósł z 46,4 do 48,6), ADP (122 000 wobec prognozy 117 000), stabilność Services Employment Index i czterotygodniowa średnia wniosków o zasiłki – sugeruje możliwy przedział 120 000–160 000. Rynek już handluje to „przekroczenie” jako pewnik.
Po drugie, sektory bankowy, detaliczny i farmaceutyczny, które pociągnęły indeks w górę, nie są beneficjentami niskich stóp. Są beneficjentami wysokiej inflacji. Banki zarabiają na marży odsetkowej netto, gdy krzywa dochodowości pozostaje dodatnia. Detal przerzuca rosnące koszty na konsumenta. Farmaceutyka ma siłę cenową niewrażliwą na cykl koniunkturalny. To rotacja nie w „wzrost cykliczny”, ale w „ochronę inflacyjną”.
Po trzecie, fundusze hedgingowe, które śledzę, w ciągu ostatnich 72 godzin zwiększyły długie pozycje na Dow o 4,2% i jednocześnie zwiększyły krótkie pozycje na długoterminowe Treasuries. To zakład, że Fed znajdzie się w pułapce: silny rynek pracy nie pozwoli na obniżki stóp, ale inflacja pozostanie wysoka z powodu cen ropy po zamknięciu Cieśniny Ormuz. Taka pozycja nazywa się „spread stagflacyjny”.
Chronologia i kontekst
Zaczynam od 2 czerwca: raport ADP wykazał 122 000 nowych miejsc pracy w sektorze prywatnym wobec skorygowanych 105 000 w kwietniu. Było to powyżej konsensusu Reuters wynoszącego 117 000. Ale kluczowe: analityk Pantheon Macroeconomics Samuel Tombs wskazał na miękkie wskaźniki – plany zatrudnienia małych firm i regionalne ankiety Fed – które są sprzeczne z silną liczbą ADP. Traderzy zignorowali to ostrzeżenie.
3 czerwca: prezes nowojorskiego Fed John Williams oświadczył, że „polityka pieniężna jest dokładnie we właściwym miejscu” i nie widzi potrzeby ani podwyżki, ani obniżki stóp. To zamknęło okno dla oczekiwań na złagodzenie do końca roku. Ale jednocześnie narzędzie CME FedWatch wykazało gwałtowny wzrost prawdopodobieństwa podwyżki stóp o 50 punktów bazowych do 14,6%, podczas gdy miesiąc wcześniej wynosiło 0,2%. Prawdopodobieństwo co najmniej jednej podwyżki do końca roku osiągnęło 56,3%.
4 czerwca: tygodniowe wnioski o zasiłek dla bezrobotnych wzrosły do czteromiesięcznego maksimum, przekraczając prognozy. To powinno ochłodzić rynek, ale ropa spadła po wiadomościach o rozejmie między Izraelem a Libanem, co tymczasowo osłabiło obawy inflacyjne. Rynek obligacji zareagował bull steepening – rentowność 10-letnia spadła do 4,476%, a 2-letnia do 4,049%. To nietypowa reakcja: zazwyczaj silne dane o zatrudnieniu podnoszą rentowności.
5 czerwca (dziś): podczas sesji azjatyckiej DXY konsoliduje się w okolicach 99,41, a kontrakty terminowe na Dow wykazują nieznaczny wzrost. Rynek zamarł przed publikacją raportu BLS o 20:30 UTC+8. Goldman Sachs spodziewa się zaledwie 60 000 nowych miejsc pracy, Bank of America – 95 000. Rozpiętość prognoz wynosi 35 000 – to ogromna niepewność dla rynku tej skali.
Kto wygrywa, a kto traci
Wygrywają:
- Posiadacze akcji spółek o wysokiej sile cenowej. Procter & Gamble, Coca-Cola, McDonald's – ich akcje wzrosły o 2–3% w ciągu tygodnia, ponieważ mogą podnosić ceny bez utraty klientów. Giganci farmaceutyczni Pfizer i Johnson & Johnson zyskali odpowiednio 1,8% i 2,1%.
- Banki z dużym portfelem kredytów konsumenckich. JPMorgan Chase i Bank of America zyskują na utrzymaniu stóp na obecnym poziomie (3,50%–3,75%), ponieważ ich koszt depozytów pozostaje niski, a oprocentowanie kredytów wysokie. Różnica wynosi około 3,2 punktu procentowego.
- Krótkie pozycje na długoterminowe Treasuries. TMF (3x long Treasuries ETF) spadł o 7% w ciągu pięciu dni. Profesjonalne fundusze, takie jak Bridgewater, weszły w krótkie pozycje przez TBT i TMV, oczekując dalszego wzrostu rentowności 30-letnich papierów powyżej 5%.
Tracą:
- Posiadacze ETF-ów na złoto. GLD stracił 2,8 mld USD odpływów w ciągu ostatniego tygodnia, ponieważ inwestorzy przenoszą się z aktywów bezpiecznych w akcje w oczekiwaniu na „miękkie lądowanie”. Ironia polega na tym, że miękkiego lądowania nie będzie – rynek jeszcze tego nie uświadomił.
- Firmy technologiczne z długimi cyklami inwestycyjnymi. Tesla i Meta spadły odpowiednio o 3% i 2,5%, ponieważ wysokie stopy zwiększają koszt kapitału na badania i rozwój. Ponadto zwolnienia związane z AI w Meta (8000 osób), Cisco (4000) i IBM (7800) zaczynają ujawniać się w makrostatystykach, co uderzy w sektor poprzez popyt konsumencki.
- Kredytobiorcy ze zmiennym oprocentowaniem. Korporacje z kredytami powiązanymi z SOFR odczuwają wzrost kosztów odsetkowych. Szczególnie narażone są firmy z sektora nieruchomości komercyjnych – mają one 1,2 bln USD refinansowania w latach 2026–2027 po stopach o 3–4 punkty procentowe wyższych niż w 2021 roku.
Czego media nie dopowiadają
Insight nr 1: Rynek ignoruje związek między zwolnieniami AI a popytem konsumenckim.
W ciągu ostatnich trzech miesięcy AI stał się główną przyczyną zwolnień według Challenger: w kwietniu – 21 500 zwolnień związanych z AI, w ostatnim raporcie – 38 000, co stanowi 40% wszystkich zwolnień. Meta, Cisco, IBM, Microsoft – wszystkie redukują tysiące pracowników, argumentując to zwiększeniem efektywności dzięki AI. Media piszą o tym jako o „postępie technologicznym”. Ale te 38 000 osób miesięcznie to byli wysoko opłacani specjaliści. Ich dochód konsumencki znika z gospodarki nie natychmiast, ale z opóźnieniem 3–6 miesięcy (odprawy i oszczędności). Konsekwencje zobaczymy w sprzedaży detalicznej w sierpniu–wrześniu, a rynek teraz kupuje sektor detaliczny na historycznych maksimach.
Insight nr 2: Silny rynek pracy jest w rzeczywistości słaby, jeśli spojrzeć na jakość miejsc pracy.
ADP wykazał wzrost o 122 000, ale 78% tych miejsc pracy znajduje się w edukacji i opiece zdrowotnej oraz handlu, transporcie i usługach użyteczności publicznej. To sektory o niskiej marży z medianą wynagrodzenia 18–22 USD za godzinę. Jednocześnie technologia i branże związane z zasobami straciły miejsca pracy. Rynek pracy polaryzuje się: znikają wysoko płatne stanowiska IT, pojawiają się nisko płatne usługi. To obniża średni rachunek w detalu i będzie obciążać zyski korporacji poprzez spadek wydajności pracy. Ale indeks Dow, który obejmuje Walmart (zatrudnia w transporcie i logistyce), wygląda dobrze – stąd wzrost.
Insight nr 3: John Williams wypowiedział zdanie, które rozjdzie się w cytatach za 3 miesiące.
„Monetary policy is exactly in the right place”. Kiedy prezes nowojorskiego Fed (stały głos w FOMC) mówi to przy inflacji 3,8% rocznie (kwietniowy CPI) i ropie powyżej 90 USD za baryłkę po zamknięciu Ormuz, w zasadzie przyznaje: Fed jest gotów pogodzić się z inflacją powyżej celu 2%, aby zapobiec recesji. To jastrzębia pozycja w kwestii stóp (żadnych obniżek), ale gołębia w kwestii inflacji (dopuszczalne przekroczenie). Rynek jeszcze nie przetrawił tej sprzeczności. Kiedy przetrawi – zobaczymy korektę w długich obligacjach.
Prognoza: następne 30 dni i 90 dni
30 dni (do 5 lipca):
- Jeśli Nonfarm Payrolls 5 czerwca znajdzie się w przedziale 120 000–160 000: Dow testuje 52 200 w ciągu pierwszych 48 godzin. Sektor bankowy (KBE) wzrośnie o kolejne 4–5%. Realizacja zysków rozpocznie się 3–5 dni po raporcie. Główne ryzyko: przekroczenie 160 000 wywoła panikę w kwestii stóp (prawdopodobieństwo podwyżki o 50 pb skoczy do 30%), a rynek spadnie o 2–3% w ciągu dnia.
- Reakcja obligacji: Rentowność 10-letnia przebije 4,60% przy silnym raporcie, 2-letnia – 4,25%. Krzywa będzie się nadal wypłaszczać (bull steepening lub bear steepening – zależy od komponentu inflacyjnego).
- Dolar: DXY przebije 100,00 przy NFP >120 000. Kolejny opór – 100,50. Przy NFP <85 000 – spadek do 98,80.
90 dni (do września):
- Wrześniowe posiedzenie FOMC: Prawdopodobieństwo podwyżki stóp o 25 pb do września wynosi obecnie 41,6%. Pod koniec sierpnia, po publikacji lipcowego CPI (oczekiwany 3,9–4,1% r/r), to prawdopodobieństwo wzrośnie do 60–65%. Rynek akcji zacznie to dyskontować w sierpniu – oczekuję korekty Dow o 6–8% od szczytów.
- Rotacja sektorowa: Wyjście z dóbr konsumenckich uznaniowych (XLY) do energetyki (XLE) i opieki zdrowotnej (XLV). Przyczyny: wysokie ceny ropy (zamknięcie Ormuz się utrzyma) i trend demograficzny starzenia się społeczeństwa.
- Kluczowa data: 17 czerwca – pierwsze posiedzenie FOMC po majowych danych o zatrudnieniu. Jeśli Williams nie zmieni retoryki, a inflacja pozostanie wysoka – to sygnał, że Fed przyjął scenariusz stagflacyjny jako bazowy.
Prognoza redakcji
Aktyw: US Dollar Index (DXY) / Kierunek: Wzrost do 100,30–100,50 w ciągu 24–48 godzin po publikacji Nonfarm Payrolls.
Kluczowe poziomy: Obecny poziom 99,41. Przy NFP 120 000+ – przebicie 100,00 z potwierdzeniem na dziennym zamknięciu powyżej 100,15. Kolejny cel – 100,50.
Pewność: Wysoka (70%).
Główne ryzyko: Jeśli faktyczny NFP okaże się niższy niż 85 000 (konsensus prognoz) z powodu problemów z korektą sezonową lub efektu zwolnień AI, DXY spadnie do 98,80–99,00. W tym scenariuszu rynek zdyskontuje dwie obniżki stóp w 2026 roku, a dolar straci 1,5–2% w ciągu sesji. Ale cztery wskaźniki, w tym ADP i ISM, wskazują na pozytywne zaskoczenie, co czyni to ryzyko mało prawdopodobnym.
— Editorial Team
