Dolar amerykański kontynuuje spadek w obliczu niepewności geopolitycznej i oczekiwań na dane o inflacji
Indeks dolara amerykańskiego zakończył drugi tydzień spadków z rzędu, spadając do 97,84, ponieważ popyt na aktywa „bezpiecznej przystani” spadł w obliczu sygnałów o „znaczącym postępie” w negocjacjach amerykańsko-irańskich i chwilowym uspokojeniu.
Spadek indeksu dolara poniżej 98 punktów na pierwszy rzut oka wygląda jak klasyczna reakcja na nadzieje na pokój – zawieszenie broni, deeskalacja, spadek popytu na „bezpieczną przystań”. Ale jeśli kopnąć głębiej, zobaczymy tektoniczne przesunięcie w globalnej architekturze finansowej. Dolar słabnie nie dlatego, że świat staje się bezpieczniejszy. Słabnie, ponieważ sam system dominacji dolara pękł w momencie, gdy Waszyngton przestał być gwarantem stabilności, a stał się jej głównym niszczycielem.
Istota: co naprawdę się dzieje
Indeks DXY zakończył piątek spadkiem o 0,433% do 97,84. To piąty spadek w ciągu sześciu tygodni, który wyprowadził indeks na minima od dwóch miesięcy. Formalne wyjaśnienie to sygnały o „znaczącym postępie” w negocjacjach z Iranem i chwilowe uspokojenie w strefie konfliktu. Ale to tylko pretekst, a nie przyczyna.
Rzeczywistość jest taka: dolar nie zachowuje się już jak klasyczne bezpieczne aktywo. Historycznie każda wojna na Bliskim Wschodzie powodowała napływ kapitału do amerykańskiej waluty. Teraz jest inaczej. Napięcie geopolityczne sięga zenitu, ropa Brent handlowana jest powyżej 100 dolarów za baryłkę, a indeks dolara znajduje się poniżej poziomu, z którego rozpoczął rok. Ekonomista Peter Schiff, komentując spadek DXY, powiedział wprost: „Najlepsze dni dolara są za nim. Powściągliwe rajdy bezpiecznej przystani w odpowiedzi na wojnę pokazują, że jego chwała się skończyła”.
Kluczowy mechanizm, który media pomijają, to strukturalna pułapka. Konflikt w Zatoce Perskiej podbił ceny energii. To prowokuje inflację w USA (jutrzejszy CPI może pokazać wzrost do 3,7-4,0%). Wysoka inflacja zmusza Fed do utrzymywania stóp, co spowalnia gospodarkę. Ale jednocześnie rosnące wydatki wojskowe USA – Peter Schiff szacuje ich potencjał na sumę przekraczającą 1 bilion dolarów – rozdymają deficyt budżetowy. Rynek widzi tę lukę fiskalną i zaczyna wątpić w zdolność kredytową Waszyngtonu. Spadek indeksu dolara do 97,84 to nie reakcja na pokój, ale reakcja na uświadomienie sobie, że jedynym beneficjentem militarnych awantur USA nie jest amerykańska waluta, ale złoto, które konsoliduje się w okolicach 4700 dolarów za uncję.
Chronologia i kontekst
Jeśli odtworzymy łańcuch wydarzeń, obraz staje się jasny:
- 28 lutego 2026: Rozpoczęcie aktywnej fazy konfliktu USA i Izraela z Iranem.
- Marzec-kwiecień: Indeks dolara krótkoterminowo skacze powyżej 100 na fali paniki, ale ten ruch okazuje się fałszywy. Już pod koniec kwietnia DXY traci wszystkie militarne zyski i schodzi poniżej 98.
- 3-9 maja: Pojawiają się doniesienia o „znaczącym postępie” w negocjacjach między USA a Iranem za pośrednictwem pakistańskich mediatorów. Rynki ropy i walut reagują powściągliwym optymizmem.
- 10-11 maja: Ukazuje się raport o zatrudnieniu w USA za kwiecień – 115 tys. nowych miejsc pracy zamiast oczekiwanych 62 tys. Silne dane zmniejszają prawdopodobieństwo szybkiego obniżenia stóp Fed. Dolar powinien się umocnić, ale zamiast tego kontynuuje spadek.
- 11 maja: Trump publicznie odrzuca irańskie propozycje, nazywając je „nie do przyjęcia” i „śmieciami”. Zawieszenie broni, według niego, znajduje się na „aparacie podtrzymującym życie” z prawdopodobieństwem przeżycia 1%. Ropa znów idzie w górę, ale dolar nie rośnie.
- 12 maja: Indeks dolara utrzymuje się w okolicach 97,84. Rynek czeka na dane CPI, ale strukturalny trend osłabienia już się uformował.
Kto wygrywa, a kto traci
Wygrywający:
- Posiadacze złota. Kruszec konsoliduje się w okolicach 4700 dolarów za uncję. Każda sugestia przyspieszenia inflacji lub niepowodzenia negocjacji popycha go w górę.
- Europejscy eksporterzy. Euro handlowane jest na poziomie 1,1780 wobec dolara. Silna europejska waluta obniża koszty importu surowców energetycznych denominowanych w dolarach.
- Rynki wschodzące niezaangażowane w konflikt. Osłabienie dolara zmniejsza obciążenie długiem krajów z zobowiązaniami walutowymi.
Przegrywający:
- Rezerwa Federalna. Zmiana kierownictwa z Powella na Worsha następuje w momencie maksymalnej turbulencji. Nowy prezes odziedziczy walutę tracącą zaufanie i inflację napędzaną geopolityką.
- Importerzy w USA. Słaby dolar w połączeniu z wysokimi cenami ropy tworzy podwójny cios dla kosztów towarów. To nakręca spiralę inflacyjną dalej.
- Gospodarka japońska. Para USDJPY wzrosła do 157,21. Jen słabnie wobec dolara, pomimo ogólnego spadku DXY, co zwiększa koszty importu energii dla Japonii do krytycznego poziomu.
Czego media nie dopowiadają
A teraz insider, który zmienia cały obraz. Wszyscy dyskutują o negocjacjach USA i Iranu, ale praktycznie nikt nie zauważył, że 10-11 maja, w przededniu szczytu Trumpa i Xi Jinpinga, Departament Skarbu USA nałożył sankcje na 12 osób fizycznych i prawnych za pomoc Iranowi w dostawach ropy do Chin.
To ogniwo jest kluczowe. Podczas gdy serwisy informacyjne pełne są nagłówków o „postępie” w negocjacjach, Waszyngton zadaje cios jedynemu realnemu kanałowi finansowania Iranu. Chiny otrzymują irańską ropę z dyskontem, przetwarzają ją w swoich rafineriach i płacą w juanach. Ten schemat pozwala Teheranowi oddychać nawet w warunkach blokady morskiej i sankcji. Sankcje wobec pośredników to nie tylko „presja”. To próba zduszenia „ciemnej floty” i „szarych” przepływów finansowych w momencie, gdy oficjalny Teheran rozważa, czy przyjąć warunki USA.
Spadek dolara w tym kontekście nabiera nowego wymiaru. Im bardziej agresywnie USA używają dolara jako broni (sankcje, blokowanie rozliczeń), tym szybciej kraje Azji i Bliskiego Wschodu szukają alternatyw. Juan i waluty cyfrowe zyskują na znaczeniu. Deddolaryzacja, o której mówiono przez ostatnie pięć lat, przestaje być teorią. DXY na poziomie 97,84 jest jej ilościowym odzwierciedleniem.
Co więcej, niewielu powiązało spadek indeksu dolara z wewnętrznymi wydarzeniami w Wielkiej Brytanii. Premier Keir Starmer po miażdżącej porażce Partii Pracy w wyborach lokalnych ogłosił „nowy kierunek dla Wielkiej Brytanii” oparty na zbliżeniu z Unią Europejską. Oznacza to, że Londyn będzie koordynował swoją politykę fiskalną i monetarną z UE, co wzmacnia euro i osłabia pozycję dolara jako jedynego beneficjenta napięć transatlantyckich. Para GBPUSD skorygowała się do 1,3612, ale potencjał do dalszego spadku dolara wobec funta pozostaje znaczący.
Prognoza: najbliższe 30 dni i 90 dni
Najbliższe 30 dni (do 11 czerwca 2026 roku):
Indeks dolara będzie nadal wahać się w przedziale 96,50-98,65. Kluczowym wydarzeniem będzie publikacja danych CPI dzisiaj. Jeśli inflacja przekroczy 3,5%, to paradoksalnie nie umocni dolara, ale przeciwnie – przyspieszy jego spadek do poziomu 96,50, ponieważ rynki ujrzą w tym oznaki stagflacji. Worsh, obejmując urząd, będzie zmuszony przyjąć jastrzębią postawę, ale to tylko na chwilę spowolni spadek. Jeśli negocjacje USA i Chin na szczycie doprowadzą do osłabienia napięcia w Cieśninie Ormuz, DXY może krótkoterminowo odbić do 99, ale będzie to sprzedaż na wzroście.
Następne 90 dni (do połowy sierpnia 2026 roku):
Strukturalny trend dedolaryzacji nasili się. Kraje BRICS zintensyfikują rozliczenia w walutach narodowych za dostawy ropy. Jeśli konflikt z Iranem przejdzie w fazę przewlekłą (co jest scenariuszem bazowym Goldman Sachs dla wariantu „umiarkowanie negatywnego”), ropa Brent utrwali się w przedziale 100-105 dolarów, a indeks dolara będzie dryfować w kierunku poziomu 95. Jeśli negocjacje całkowicie się załamią i rozpocznie się pełnoskalowa blokada Ormuz, DXY może chwilowo wzrosnąć powyżej 100 na fali paniki, ale ten ruch zostanie szybko stłumiony przez reakcję banków centralnych Azji, które przyspieszą dywersyfikację rezerw. Do sierpnia 2026 roku zobaczymy nowy krajobraz: euro w okolicach 1,20, juan w roli regionalnej waluty rezerwowej dla rozliczeń naftowych i złoto testujące poziom 5000 dolarów za uncję. Dolar zachowa status głównej waluty rezerwowej, ale jego udział w światowych rozliczeniach spadnie do minimów od początku wieku.
— Editorial Team
