Europejskie indeksy giełdowe zamknęły się na minusie z powodu obaw o wzrost inflacji
Stoxx Europe 600 spadł o 0,57% w obliczu wygaśnięcia optymizmu co do umowy USA z Iranem. Inwestorzy obawiają się, że wzrost cen ropy nasili inflację, a banki centralne zaostrzą politykę. Hiszpański PPI odnotował najwyższy wzrost od grudnia 2022 roku.
Europa przegrywa podwójnie: inflacja wraca, a stopy rosną na spadającym rynku
Widzieliście nagłówki: Stoxx Europe 600 spadł o 0,57%, hiszpański PPI wzrósł do 8,3% – najwięcej od grudnia 2022 roku. Media piszą o „obawach przed wzrostem inflacji z powodu ropy”. To prawda, ale tylko część historii. Prawdziwym problemem Europy jest strukturalna pułapka, z której nie ma prostego wyjścia, a która pogłębiła się w ciągu ostatnich 48 godzin.
[Sedno]: co naprawdę się dzieje
Nieoczywisty insight, którego nie ma w wiadomościach: Europejskie rynki spadają nie z powodu samej inflacji, ale dlatego, że Europejski Bank Centralny (EBC) znalazł się w potrzasku i będzie zmuszony podnosić stopy w obliczu spowalniającej gospodarki – klasyczny scenariusz stagflacji, o którym inwestorzy zapomnieli od lat 70. XX wieku.
26 maja BNP Paribas opublikował prognozę: EBC podniesie stopę dwukrotnie w 2026 roku po 25 punktów bazowych, doprowadzając stopę depozytową z obecnych 2,0% do 2,50%. Rentowność niemieckich 10-letnich obligacji (bundów) wzrośnie do 3,35% do końca roku – to o 30 punktów bazowych powyżej obecnych poziomów. A 20 maja Komisja Europejska obcięła prognozę wzrostu PKB UE do 1,1% (z 1,4%) i podniosła prognozę inflacji do 3,1% (z 2,1%).
Czyli: inflacja rośnie, gospodarka zwalnia, a EBC przygotowuje się do zaostrzenia polityki. To najgorszy koktajl dla akcji. I rynek zaczyna to rozumieć dopiero teraz.
Chronologia i kontekst
7 maja – członkini zarządu EBC Isabel Schnabel ostrzega, że szok energetyczny może wymagać zaostrzenia polityki, ponieważ gospodarstwa domowe i firmy podnoszą oczekiwania inflacyjne.
14 maja – Komisja Europejska publikuje prognozę wiosenną: wzrost UE obniżony do 1,1%, inflacja wzrośnie do 3,1%.
15 maja – analitycy są podzieleni: połowa spodziewa się dwóch podwyżek stóp EBC do końca roku.
21 maja – optymizm co do umowy USA z Iranem spycha ropę w dół, europejskie rynki rosną.
24-25 maja – USA atakują irańskie łodzie, negocjacje zostają zamrożone, ropa znów drożeje.
26 maja – hiszpański PPI za kwiecień wynosi 8,3% – to nie pomyłka. W marcu było 3,1%. Wzrost – wyłącznie za sprawą produktów naftowych i podstawowych chemikaliów.
26 maja, sesja – Stoxx 600 spada o 0,57% do 628,01 pkt. DAX -0,8%, CAC 40 -1,0%, FTSE MIB -0,6%, IBEX 35 -0,5%. Wyjątek – brytyjski FTSE 100 (+0,2%), który odrabiał poniedziałkowe święto.
Kto wygrywa, a kto przegrywa
Zwycięzca nr 1 – TotalEnergies. Francuska spółka naftowa podrożała o 0,7% na spadającym rynku. Przyczyna: zysk netto za pierwszy kwartał wzrósł o 29% do 5,4 mld USD, spółka podwoiła buyback akcji do 1,5 mld USD w drugim kwartale. W przeciwieństwie do BP, gdzie przewodniczący rady nadzorczej stracił stanowisko z powodu naruszeń ładu korporacyjnego (akcje BP spadły o 4%), TotalEnergies trzyma się dobrze.
Zwycięzca nr 2 – spółki wydobywcze z Londynu. Antofagasta +3,7%, Glencore +2,9%, Anglo American +2%, Rio Tinto +0,3%. Wzrost cen metali w obliczu oczekiwań inflacyjnych to bezpośrednia korzyść dla górnictwa. FTSE 100 jest na plusie właśnie dzięki surowcowemu nachyleniu.
Przegrany nr 1 – producenci dóbr luksusowych. Hermès -3,3%, Kering -3,1%, LVMH -1,8%, Pernod Ricard -1,9%. Bogaci klienci stają się wrażliwi na inflację? Nie. Problem leży w Chinach: branża luksusowa jest krytycznie uzależniona od chińskiego konsumenta, a chińska gospodarka zwalnia, plus ryzyka geopolityczne obciążają nastroje.
Przegrany nr 2 – Ferrari. Akcje runęły o 8,4% – największy dzienny spadek od października 2025 roku. Prezentacja pierwszego elektryka Luce rozczarowała inwestorów. W kontekście inflacji i wysokich stóp drogie elektryki to ostatnie, co chcą kupować.
Przegrany nr 3 – każdy posiadacz długoterminowych obligacji. BNP Paribas prognozuje rentowność bundów na 3,35% do końca roku. Przy obecnej rentowności około 3,0% oznacza to spadek cen obligacji o 2-3% w najbliższych miesiącach. A jeśli inflacja przyspieszy – straty będą większe.
Czego media nie mówią
Główne przeoczenie: rynek wciąż nie wycenia trzeciej rundy podwyżek stóp EBC.
Schnabel powiedziała wprost 7 maja: wspomnienia wysokiej inflacji z lat 2021-2022 są wciąż żywe, więc szok będzie przenoszony szybciej. François Villeroy de Galhau, prezes Banku Francji, oświadczył 26 maja: regulator „bez wahania podejmie działania w celu powstrzymania inflacji”.
Obecne ceny rynkowe wyceniają dwie podwyżki do końca roku. Ale jeśli hiszpański PPI (8,3%!) nie jest anomalią, a zwiastunem, to EBC może pójść na trzy kroki. Stopa depozytowa na poziomie 2,75% do grudnia 2026 roku – to scenariusz, który zabije europejskie akcje o kolejne 5-7% w trzecim kwartale.
I druga kwestia, która nie jest dyskutowana: włoski FTSE MIB na rekordowych maksimach to nie siła gospodarki, ale przechylenie w kierunku energetyki i obronności. 6 maja indeks odnowił 26-letnie maksimum, przebijając 50 000 pkt. Ale wzrost zapewniły tylko trzy spółki: Eni (ropa), Leonardo (obronność) i Enel (media). Reszta rynku stagnuje. To nie jest zdywersyfikowany wzrost – to trzy koła ratunkowe na tonącym statku.
Prognoza: kolejne 30 dni i 90 dni
30 dni (do 27 czerwca). Kluczowa data – posiedzenie EBC 4 czerwca. Oczekuje się podwyżki stopy o 25 punktów bazowych do 2,25%. Stoxx 600 spadnie o kolejne 2-3% do 610 pkt. Bundy (10-letnie niemieckie obligacje) wzrosną w rentowności do 3,15-3,20%. Akcje TotalEnergies i włoskich spółek energetycznych będą kontynuować outperformance. Dobra luksusowe – LVMH, Hermès – spadną o kolejne 5-7% z obaw o chińskie spowolnienie. Kluczowe ryzyko: jeśli EBC podniesie o 25 pkt, ale da „gołębi” sygnał, rynek odbije o 1-2%.
90 dni (do 27 sierpnia). Scenariusz bazowy (prawdopodobieństwo 60%): EBC podnosi stopę w czerwcu i wrześniu po 25 pkt każda, stopa depozytowa – 2,50%. Inflacja w strefie euro utrwala się na poziomie 2,8-3,0%. Stoxx 600 – 590-600 pkt (minus 5-6% z obecnych). Bundy – 3,30-3,35%. Włoski FTSE MIB skoryguje się o 8-10%, ponieważ inwestorzy zrealizują zyski w Eni i Leonardo.
Scenariusz alternatywny (prawdopodobieństwo 25%): ropa Brent pozostaje powyżej 100 USD, hiszpański PPI rośnie do 10%, EBC podnosi trzykrotnie (czerwiec, wrzesień, grudzień). Stopa – 2,75%. Stoxx 600 – 560 pkt. Bundy – 3,50%+.
Prognoza redakcji
Aktywo: Niemieckie 10-letnie obligacje skarbowe (bundy). Kierunek: wzrost rentowności (spadek cen) w ciągu najbliższych 24–72 godzin do 3,12-3,15% (z obecnych ~3,0%). Kluczowe poziomy: wsparcie rentowności 2,95%, opór 3,18%. Stopień pewności: wysoki (70%). Główne ryzyko: jeśli 28-29 maja pojawią się konkretne szczegóły wznowienia negocjacji USA z Iranem, ropa gwałtownie spadnie, oczekiwania inflacyjne się obniżą, a rentowność bundów może cofnąć się do 2,90%, łamiąc trend. Śledźcie wiadomości z Omanu. To opinia redakcji, a nie rekomendacja inwestycyjna.
— Editorial Team
