W Fedzie nasiliły się obawy, że inflacja powróci do celu później z powodu konfliktu
Protokół ostatniego posiedzenia Fed pokazał, że większość członków komitetu widzi podwyższone ryzyko, że inflacja powróci do 2% później niż oczekiwano. Uczestnicy spotkania uważają, że wysokie ceny energii będą nadal wywierać presję wzrostową na ogólną inflację.
Gdy „tymczasowy” czynnik staje się wieczny: jak szok energetyczny przepisał protokół Fed
Autorska analiza
[Sedno]: co naprawdę się dzieje
Protokół kwietniowego posiedzenia Fed, opublikowany 20 maja 2026 roku, to dokument, w którym utrwalono tektoniczne przesunięcie w myśleniu amerykańskiego banku centralnego. Formalnie stopa pozostała na poziomie 3.5-3.75%, a za jej obniżenie głosował tylko jeden członek komitetu – Steven Miran. Ale prawdziwa historia kryje się w szczegółach, które większość komentatorów przeoczyła.
Zdecydowana większość członków FOMC stwierdziła, że widzi podwyższone ryzyko powrotu inflacji do celu 2% później niż oczekiwano. To nie korekta techniczna. To przyznanie, że cały poprzedni plan dezinflacyjny prawdopodobnie już nie działa.
Ale najważniejsze jest nowe słownictwo. Komitet usunął z oświadczenia sformułowanie o „elastyczności i szybkości” reakcji na dane gospodarcze. Zamiast tego pojawiło się inne: trwale wysoka inflacja i niepewność co do czasu trwania konfliktu w Iranie mogą oznaczać, że polityka musi pozostać w zawieszeniu dłużej niż wcześniej zakładano.
W języku Fed oznacza to tylko jedno: okno na obniżki stóp w 2026 roku zamknęło się. Co więcej – większość członków komitetu jest już gotowa dyskutować o podwyżce.
Chronologia i kontekst
Prawidłowe ułożenie wydarzeń jest kluczowe dla zrozumienia, dlaczego ten protokół nie jest zwykłym dokumentem.
28-29 kwietnia 2026 roku – odbywa się posiedzenie FOMC. To ostatnie posiedzenie pod przewodnictwem Jerome’a Powella, który pełnił tę funkcję przez osiem lat. Już na następnym spotkaniu, 16-17 czerwca, komitetem pokieruje Kevin Warsh – nominat Trumpa, którego rynek uważa za „gołębia”.
Kwiecień 2026 roku – Inflacja w USA przyspiesza do 3,8% – maksimum od trzech lat. Indeks PCE, preferowany wskaźnik Fed, osiąga 3,5%. W obu przypadkach jest to znacznie powyżej celu 2%.
29 kwietnia 2026 roku – Fed pozostawia stopę bez zmian. Ale dzieje się coś bezprecedensowego: czterech członków komitetu głosuje przeciw – to największa liczba przeciwników od 1992 roku. Jeden (Miran) – za obniżką. Troje (Beth Hammack, Neel Kashkari, Lorie Logan) – przeciw „gołębiemu nachyleniu” w oświadczeniu, uważając, że następnym krokiem powinno być nie wyłącznie obniżenie, ale dowolny kierunek, w tym podwyżka.
20 maja 2026 roku – Publikacja protokołu. Rynki widzą, że jastrzębi obóz wewnątrz Fed urósł i umocnił się.
Teraz (25 maja 2026 roku) – Piszę tę analizę. Narzędzie CME FedWatch pokazuje: prawdopodobieństwo obniżki stopy do grudnia 2026 roku – zaledwie 1,6%. A prawdopodobieństwo podwyżki o 0,25 p.p. – 36,7%, o 0,5 p.p. – 9,5%. Rynek nie tylko dopuszcza podwyżkę – zaczyna w nią wierzyć.
Kluczowy punkt, który umyka uwadze: to posiedzenie odbyło się przed eskalacją z końca maja (odwołanie ślubu Trumpa, przygotowania do nowych uderzeń). Oznacza to, że protokół odzwierciedla „spokojną” ocenę ryzyka. Po nowych wydarzeniach obraz stał się jeszcze bardziej jastrzębi.
Kto wygrywa, a kto przegrywa
Wygrywa nr 1 – krótkie pozycje na obligacjach (niedźwiedzie Treasuries). Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych już wzrosła, a protokół daje podstawy do dalszego wzrostu. „Fed nie zrobi nic, aby powstrzymać wzrost rentowności” – komentuje Andrew Hollenhorst z Citi. Poziom 4,75% na 10-latce to kwestia tygodni, a nie miesięcy.
Wygrywa nr 2 – dolar amerykański. Przy podwyżkach stóp dolar staje się jeszcze bardziej atrakcyjny dla carry trade. Para EUR/USD pod presją. Najbliższy cel – 1,04.
Przegrywa – rynek akcji USA, zwłaszcza sektor technologiczny. Wysokie stopy uderzają w wyceny spółek growth. I co ważne: Fed przyznaje, że inwestycje w AI paradoksalnie przyczyniają się do wzrostu kosztów w niektórych branżach. Oznacza to, że nawet boom AI, który wielu uważa za ochronę przed stagflacją, sam staje się częścią problemu inflacyjnego.
Niewidoczny wygrany – ci, którzy rozumieją logikę „transmisji”. Protokół wyraźnie wskazuje: wysokie koszty paliwa stopniowo przenoszą się na stawki frachtu, ceny biletów lotniczych i koszty nawozów. Inflacja przestała być „energetyczna” i stała się powszechna. Firmy, które mogą skorzystać na tej transmisji (logistyka z elastycznym cennikiem, producenci rolni z zapasami nawozów kupionych po starych cenach), będą na plusie.
Ci, o których się nie mówi, ale są w grze – nowi członkowie FOMC, którzy pojawią się w czerwcu. Kevin Warsh formalnie uważany jest za „gołębia” – publicznie opowiadał się za obniżkami stóp. Ale protokół pokazuje, że jastrzębi obóz w komitecie jest silniejszy niż kiedykolwiek. Warsh będzie musiał poprowadzić podzielony komitet, w którym większość sprzeciwia się jego preferencjom. To klasyczna „pułapka nowego prezesa” – albo dostosowuje się do większości (i traci twarz), albo próbuje zmienić zdanie komitetu (i traci kapitał polityczny).
Czego media nie mówią
Insight nr 1 – o ukrytym przyznaniu Fed: inflacja stała się „zakorzeniona”.
Fed przez długi czas twierdził, że szok energetyczny to zjawisko tymczasowe, które zniknie, gdy konflikt się skończy. Ale teraz komitet przyznaje: „nawet po zakończeniu konfliktu ceny ropy i innych surowców mogą pozostać wysokie dłużej niż oczekiwano”.
Dlaczego to krytyczne? Ponieważ jest to przyznanie, że oczekiwania inflacyjne zaczęły się odłączać od rzeczywistej geopolityki. Biznes już uwzględnia wysokie ceny w swoich długoterminowych kontraktach. Konsumenci przyzwyczajają się do drogiej benzyny i produktów. To klasyczny mechanizm „zakorzeniania” inflacji, którego Fed najbardziej się obawia.
Insight nr 2 – o prawdziwej przyczynie podziału na kwietniowym posiedzeniu.
Głosowanie czterech przeciwników to nie tylko techniczna różnica zdań. Troje z czworga przeciwników (Hammack, Kashkari, Logan) żądało usunięcia z oświadczenia sformułowania o „gołębim nachyleniu” – czyli sygnału, że następnym krokiem będzie obniżka.
Co to oznacza? Ci trzej członkowie komitetu uważają, że Fed nie może już obiecywać złagodzenia w ogóle. Uważają za niebezpieczne nawet utrzymywanie takiej możliwości w oświadczeniu. Chcą, aby rynki przygotowywały się na podwyżkę stopy jako równie prawdopodobny scenariusz.
I co ważne: na marcowym posiedzeniu tylko „niektórzy” członkowie komitetu mówili o „silnym przypadku” usunięcia gołębiego nachylenia. W kwietniu to już „wielu”. Trend jest oczywisty. Do czerwcowego posiedzenia prawdopodobnie stanie się to większością.
Insight nr 3 – o roli wojny w Iranie jako „wiecznego” czynnika.
Protokół zawiera zdanie, które uważam za kluczowe: konflikt na Bliskim Wschodzie może „istotnie zmienić bilans ryzyka i skomplikować wybór odpowiedniej ścieżki polityki w przyszłości”.
Analitycy zrozumieli to jako „Fed czeka na zakończenie wojny, aby podjąć decyzję”. Ale ja czytam to inaczej. Fed przyznaje, że konflikt może trwać długi okres. I w tych warunkach nie ma właściwego rozwiązania. Każde rozwiązanie – podwyżka, obniżka lub utrzymanie stopy – będzie miało poważne negatywne konsekwencje.
Podwyżka → recesja. Obniżka → inflacja wystrzeli. Utrzymanie → stagflacja.
To jest właśnie ten „katastroficzny nieodwracalny upadek”, o którym mówił Cyryl Dmitrijew, tylko w wymiarze monetarnym.
Prognoza: następne 30 dni i 90 dni
Następne 30 dni:
- Posiedzenie FOMC 16-17 czerwca – pierwsze pod przewodnictwem Kevina Warsha. Prawdopodobieństwo podwyżki stopy – 20-25%. Bardziej prawdopodobny scenariusz: stopa pozostaje bez zmian, ale Fed ostatecznie usuwa „gołębie nachylenie” z oświadczenia. Rynek zareaguje na to jak na de facto jastrzębi sygnał.
- Rentowność 10-letnich Treasuries – wzrost do 4,65-4,75%. Przy jastrzębim oświadczeniu w czerwcu – test 4,80%.
- Dolar – umocnienie do 101,5-102,0 w DXY do połowy czerwca.
- Rynek akcji – podwyższona zmienność. S&P 500 może skorygować się o 2-4% przy potwierdzeniu jastrzębiego kursu.
Następne 90 dni:
Scenariusz bazowy (prawdopodobieństwo 55%): Fed utrzymuje stopę bez zmian do września-października, nadal sygnalizując „długą pauzę”. Inflacja pozostaje w przedziale 3,0-3,5%. Rynki stopniowo przyzwyczajają się do nowej rzeczywistości – wysokie stopy na długo. Dolar pozostaje silny (100-102). Akcje – trend boczny z tendencją spadkową.
Scenariusz podwyżki stopy (prawdopodobieństwo 30%): wojna w Iranie trwa, ropa utrzymuje się powyżej 100 USD, inflacja w USA przyspiesza do 4,0%+ do sierpnia. Fed podnosi stopę o 0,25 p.p. na wrześniowym posiedzeniu. Rynki spadają o 5-8% w ciągu pierwszych 48 godzin po decyzji. Dolar rośnie do 103-104.
Scenariusz „gołębiego zwrotu” (prawdopodobieństwo 15%): szybkie porozumienie pokojowe z Iranem, ropa spada do 75-80 USD, oczekiwania inflacyjne gwałtownie spadają. Fed pozostawia stopę i sygnalizuje gotowość do obniżki w 2027 roku. To najlepszy scenariusz dla aktywów ryzykownych, ale najmniej prawdopodobny.
Prognoza redakcji
Aktyw: Rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA (TNX)
Kierunek: Wzrost w ciągu najbliższych 24–72 godzin
Kluczowe poziomy: obecny poziom – około 4,55-4,60%. Najbliższy opór – 4,65%. Po utrwaleniu powyżej – kolejny poziom 4,75%
Stopień pewności: wysoki (70%). Protokół został opublikowany, informacje są już analizowane przez rynek, a rentowności mają wszelkie podstawy do dalszego wzrostu.
Główne ryzyko: Nagłe wieści o rozmowach pokojowych z Iranem mogą odwrócić trend, obniżając rentowności o 15-20 punktów bazowych w ciągu jednego dnia. Prawdopodobieństwo tego scenariusza w ciągu najbliższych 72 godzin wynosi około 15-20%.
Niniejsza prognoza jest analityczną opinią redakcji i nie stanowi indywidualnej rekomendacji inwestycyjnej. Podejmuj decyzje na podstawie własnej oceny ryzyka i konsultacji z licencjonowanymi doradcami finansowymi.
— Editorial Team
