Posiedzenie Fed najbardziej kontrowersyjne od 30 lat
Czterech członków komitetu Fed zagłosowało przeciwko decyzji o utrzymaniu stóp procentowych, co uczyniło kwietniowe posiedzenie najbardziej kontrowersyjnym od trzech dekad w obliczu rosnących obaw o inflację wywołaną konfliktem na Bliskim Wschodzie.
Rozłam w Fed: dlaczego cztery głosy przeciw to nie tylko sprzeciw, ale paraliż polityki pieniężnej
[Sedno]: co naprawdę się dzieje
Kiedy zobaczyłem nagłówki o tym, że kwietniowe posiedzenie FOMC było najbardziej kontrowersyjne od 30 lat, pierwszą myślą było: rynki nie doceniają skali katastrofy. Głosowanie 8:4 to nie tylko czterech niezgodnych członków komitetu. To rozpad konsensusu, który przez dekady był podstawą działania Rezerwy Federalnej.
Ale najgorsze kryje się w szczegółach, które nie trafiły do mainstreamu. Cztery głosy „przeciw” rozdzieliły się na dwa przeciwstawne obozy. Trzech członków – Beth Hammack, Neel Kashkari i Lori Logan – domagało się usunięcia z oświadczenia „gołębiego nastawienia” (easing bias), czyli wszelkich sugestii przyszłych obniżek stóp. A czwarty – Stephen Miran – nalegał na natychmiastową obniżkę stóp o 25 punktów bazowych.
Jako analityk finansowy powiem wam: gdy w jednym komitecie jednocześnie słychać żądania zarówno podwyżki, jak i obniżki stóp – to nie jest zwykły „spór”. To paraliż. Fed nie wie, w którą stronę iść, ponieważ fundamentalne wskaźniki wskazują w różnych kierunkach z powodu jednego czynnika – wojny w Zatoce Perskiej.
Chronologia i kontekst
Ciąg zdarzeń prowadzący do tego rozłamu zaczął się kształtować na długo przed kwietniem.
28-29 kwietnia 2026 r. – odbyło się ostatnie posiedzenie pod przewodnictwem Jerome’a Powella. Stopa utrzymana na poziomie 3,50–3,75%. Ale głosowanie 8:4 było najbardziej podzielone od 6 października 1992 r.
30 kwietnia 2026 r. – publikacja szczegółów głosowania szokuje rynki. Trzech jastrzębi żąda usunięcia „easing bias”. Jeden gołąb – Stephen Miran – żąda obniżki.
15 maja 2026 r. – wygasa kadencja Jerome’a Powella na stanowisku przewodniczącego. Pozostaje w Radzie Gubernatorów do stycznia 2028 r., ale nie ma już prawa głosu w FOMC.
20 maja 2026 r. – publikacja protokołów z kwietniowego posiedzenia. Okazuje się, że „wielu” (many) uczestników – w terminologii Fed to pięć lub więcej osób – chciało usunąć easing bias z oświadczenia, ale nie głosowało przeciw z powodu „ograniczeń politycznych”. Protokół ujawnia również, że „zdecydowana większość” (vast majority) widzi ryzyko, że inflacja będzie wracać do celu dłużej niż wcześniej zakładano.
21 maja 2026 r. – publikacja szczegółowej analizy rozłamu. Analitycy Oxford Economics potwierdzają: „Choć w czerwcu pojawi się nowy przewodniczący Fed, zbudowanie konsensusu dla ruchu stóp w dowolnym kierunku w najbliższym czasie będzie trudnym zadaniem”.
Nietrywialny insight: Gdy protokół mówi „many”, a głosowanie pokazuje tylko trzech niezgodnych jastrzębi, oznacza to jedno – ktoś z tych, którzy chcieli głosować przeciw, nie zrobił tego, aby nie osłabić pozycji Powella na jego ostatnim posiedzeniu. Rzeczywisty rozłam jest głębszy niż 8:4. Oceniam rzeczywisty stosunek „jastrzębie kontra gołębie” wewnątrz FOMC jako 7:5 lub nawet 8:4 na korzyść jastrzębi.
Kto wygrywa, a kto przegrywa
Wygrywa Kevin Warsh – formalnie. Nowy przewodniczący otrzymuje carte blanche na zmianę polityki. Zapowiedział już, że zamierza zrezygnować z praktyki „wskazówek wyprzedzających” (forward guidance) i przejść do polityki bardziej „opartej na regułach”. Ale właśnie tu kryje się pułapka.
Wygrywa Powell – nieformalnie. Odchodzący przewodniczący pozostaje w Radzie Gubernatorów – co nie zdarzyło się od 1948 r. Publicznie oświadczył, że „wierzy Kevinowi Warshowi, gdy ten mówi, że będzie opierał się naciskom” i że „niezależność Fed jest teraz zagrożona”. W istocie Powell staje się „cieniowym przewodniczącym”, który będzie kontrolował każdy krok Warsha i wpływał na głosowania poprzez pozostałą w radzie większość.
Przegrywa Warsh – w praktyce. Otrzymuje FOMC, w którym trzej jastrzębie już udowodnili gotowość do głosowania przeciw przewodniczącemu. Będzie musiał zebrać co najmniej sześć głosów dla każdej decyzji. I to w sytuacji, gdy prezydent Trump publicznie domaga się obniżek stóp, a dane ekonomiczne wskazują na potrzebę ich podwyżki.
Przegrywa amerykański konsument. Inflacja „pozostaje podwyższona, częściowo odzwierciedlając niedawny wzrost światowych cen energii”. Benzyna uderza w portfele, a Fed nie może się zdecydować, co robić. Narzędzie CME FedWatch pokazuje, że prawdopodobieństwo utrzymania obecnych stóp do lipca 2027 r. przekracza 50%.
Cichy zysk – dla traderów zmiennością. Rozłam w Fed oznacza, że każde oświadczenie dowolnego członka komitetu może poruszać rynkami. Banki takie jak Goldman Sachs, jak pisałem wcześniej, zarabiają na takiej niepewności rekordowe dochody w handlu.
Czego media nie mówią
Główne kłamstwo powielane w wiadomościach to nagłówki w stylu „Fed utrzymał stopy”. Tak, stopy utrzymane. Ale ta decyzja była ostatnim akordem ery Powella i dzwonem pogrzebowym dla ery konsensusu w Fed.
Pierwsze pominięcie – „efekt cieniowego przewodniczącego”. Powell pozostaje w Radzie Gubernatorów do stycznia 2028 r. Będzie w sali posiedzeń FOMC, ale nie będzie mógł głosować. Jego autorytet moralny to narzędzie wpływu, którego pozbawieni są inni członkowie. Może publicznie krytykować decyzje Warsha, a rynki będą słuchać. W istocie USA mają teraz dwóch przewodniczących Fed: oficjalnego i cieniowego.
Drugie pominięcie – wojna prawna wokół Fed. Administracja Trumpa już wykorzystuje Departament Sprawiedliwości do „kontroli” członków Fed, którzy odmawiają obniżek stóp. Sąd Najwyższy rozpatruje sprawę, czy prezydent może zwalniać członków Rady Fed bez „wystarczających podstaw”. Jeśli sąd stanie po stronie administracji, niezależność Fed zostanie zniszczona. Czy to jest uwzględnione w obecnych cenach dolara? Nie.
Trzecie pominięcie – Christopher Waller już dał sygnał. 22 maja 2026 r. członek Rady Gubernatorów Christopher Waller wygłosił we Frankfurcie ostrą mowę. Oświadczył, że nie może już wykluczyć podwyżki stóp, jeśli inflacja nie ostygnie. To był skoordynowany sygnał dla rynku: Fed jest gotowy na zacieśnienie. Ale rynki nie zareagowały odpowiednio, ponieważ nikt nie wierzy, że Trump pozwoli na podwyżkę stóp przed wyborami.
Prognoza: następne 30 dni i 90 dni
30 dni: Posiedzenie FOMC 16-17 czerwca – pierwsze pod kierownictwem Kevina Warsha. Oczekuję, że stopa pozostanie na poziomie 3,50–3,75%. Ale sformułowania zmienią się radykalnie. Warsh usunie „easing bias” z oświadczenia, przesuwając je w strefę neutralną. To już częściowo jest uwzględnione w cenach dwuletnich Treasuries, które wzrosły do 4,117%.
90 dni: Jeśli konflikt w Zatoce Perskiej rozwiąże się w ciągu 2-3 tygodni (co uważam za prawdopodobne), ceny ropy spadną do 80–85 dolarów, presja inflacyjna osłabnie, a Fed utrzyma stopy bez zmian do końca roku. Jeśli cieśnina pozostanie zablokowana – jastrzębie skrzydło FOMC otrzyma argumenty za podwyżką stóp. Ale stawiam na pierwszy scenariusz. Trump nie zgodzi się na podwyżkę stóp przed wyborami, nawet jeśli będzie to wymagało „przekonania” członków Fed przez sądy.
Prognoza redakcji
Aktywo i kierunek: Amerykańskie obligacje skarbowe (dwuletnie) – krótkoterminowy wzrost rentowności.
Jastrzębie sygnały z protokołów FOMC i wystąpienia Christophera Wallera wskazują, że rynek nie docenia możliwości zacieśnienia polityki. Rentowność dwuletnich Treasuries, która już wzrosła do 4,117%, może przetestować poziom 4,25–4,30% w ciągu najbliższych 24–72 godzin.
Kluczowe poziomy: Obecny zakres – 4,10–4,15%. Przebicie powyżej 4,20% otworzy drogę do 4,30–4,35%.
Stopień pewności: Średni (55%) . Rynek uwzględnił w cenach tylko część jastrzębiego przesunięcia. Główne ryzyko – presja polityczna Trumpa na Warsha przed jego pierwszym posiedzeniem.
Główne ryzyko dla prognozy: Jeśli Warsh w publicznych komentarzach w najbliższych dniach zasygnalizuje przywiązanie do obniżek stóp (wbrew protokołom i Wallerowi), rentowność dwuletnich Treasuries spadnie o 20–30 punktów bazowych, wracając do 3,90–4,00%. Śledźcie wszelkie oświadczenia z obozu Trumpa – będą wywierać presję na Warsha publicznie i za zamkniętymi drzwiami.
— Editorial Team
