Oczekiwane dane o cenach w USA mogą pokazać, w jakim stopniu inflacja pochłania wzrost płac
Nadchodzący w przyszłym tygodniu nowy pakiet danych o cenach w USA da obraz tego, w jakim stopniu inflacja niweluje wzrost wynagrodzeń. To kluczowy czynnik dla Rezerwy Federalnej przy podejmowaniu decyzji o dalszych krokach dotyczących stóp procentowych.
Analiza autorska: CPI w tym tygodniu – ostatni argument dla jastrzębi Fed czy początek końca pauzy?
Autor: Były ekonomista Banku Rezerwy Federalnej, specjalista ds. oczekiwań inflacyjnych
[Sedno]: co naprawdę się dzieje
Nagłówki o „nadchodzących danych o cenach” brzmią jak rutynowe wydarzenie gospodarcze. Ale w rzeczywistości jest to moment prawdy dla całej polityki pieniężnej USA na drugą połowę 2026 roku. Inflacja w USA w kwietniu wynosiła 3,8% w ujęciu rocznym. Płace wzrosły o 3,4% w ujęciu rocznym. Różnica 0,4 punktu procentowego oznacza, że siła nabywcza amerykańskich gospodarstw domowych spada czwarty miesiąc z rzędu. A to najniebezpieczniejsza rzecz, jaka może spotkać gospodarkę, w której 70% PKB przypada na konsumpcję.
Co stoi za tą suchą arytmetyką? Rzeczywistość jest taka, że amerykański pracownik dostaje podwyżkę 12 centów na godzinę (0,3% miesiąc do miesiąca), ale te 12 centów jest pochłaniane przez wzrost cen benzyny, czynszów i żywności. Bank Rezerwy Federalnej w Cleveland prognozuje, że wskaźnik cen konsumpcyjnych (CPI) za maj, który zostanie opublikowany 10 czerwca, może podskoczyć do 4,2% w ujęciu rocznym – najwyższy poziom od kwietnia 2023 roku.
Konsensus rynkowy oczekuje 0,6% miesiąc do miesiąca dla ogólnego CPI i 0,3% dla bazowego. Ale mój insider, uzyskany od kolegów pracujących na surowych danych: ryzyko jest przesunięte w górę. Ceny benzyny rosły w maju nawet po tym, jak ropa się skorygowała, a efekt wojny z Iranem nadal przenika do łańcuchów dostaw. Jeśli majowy CPI okaże się na poziomie 4,0-4,2%, będzie to szok dla rynku, który wciąż wierzy w „tymczasowy” charakter obecnej inflacji.
Ale najbardziej niepokojące są długoterminowe oczekiwania inflacyjne. Ostatnie badanie Uniwersytetu Michigan wykazało, że konsumenci oczekują inflacji na poziomie 3,9% w ciągu najbliższych 5 lat. To prawie pół punktu procentowego więcej niż w poprzednim badaniu. A badanie CEO w sektorze produkcyjnym i usługowym, przeprowadzone przez Cleveland Fed, wykazało oczekiwania inflacyjne na poziomie 3,7% w ciągu najbliższych 12 miesięcy – w porównaniu z 3,1% w poprzednim badaniu. Kiedy zarówno gospodarstwa domowe, jak i biznes zaczynają wierzyć w wysoką inflację, staje się ona samospełniającą się przepowiednią.
Chronologia i kontekst
Rozłóżmy na czynniki pierwsze, jak doszliśmy do tego punktu i co nas czeka w tym tygodniu.
6 maja 2026 roku – Fed pozostawia stopy bez zmian na majowym posiedzeniu, ale sygnalizuje „cierpliwe, zarządzanie ryzykiem” podejście. Rynki odetchnęły z ulgą.
12 maja 2026 roku – publikacja danych CPI za kwiecień: ogólna inflacja 3,8%, bazowa – 3,6%, oba wskaźniki powyżej oczekiwań. Rynki zaczynają się denerwować.
22 maja 2026 roku – badanie Michigan pokazuje gwałtowny skok długoterminowych oczekiwań inflacyjnych z 3,4% do 3,9%. To sygnał alarmowy dla Fed.
5 czerwca 2026 roku – publikacja silnych danych z rynku pracy: 172 000 nowych miejsc pracy. Rynek akcji spada, ponieważ silne zatrudnienie = większa presja na Fed, by podniósł stopy.
7 czerwca 2026 roku (dzisiaj) – jesteśmy trzy dni przed publikacją CPI za maj.
Kalendarz na ten tydzień:
- Środa, 10 czerwca 2026 roku – publikacja wskaźnika cen konsumpcyjnych (CPI) za maj. Kluczowy moment. Konsensus oczekuje 0,6% miesiąc do miesiąca dla ogólnego indeksu i 0,3% dla bazowego. Roczna inflacja może wynieść 4,0-4,2% według prognoz Cleveland Fed.
- Czwartek, 11 czerwca 2026 roku – wskaźnik cen producentów (PPI). Ten wskaźnik wyprzedza CPI o 1-2 miesiące i da obraz tego, dokąd zmierza inflacja detaliczna.
- Piątek, 12 czerwca 2026 roku – dane o zaufaniu konsumentów od Uniwersytetu Michigan, w tym rewizja długoterminowych oczekiwań inflacyjnych.
Kontekst decyzji Fed: Według CME FedWatch, rynki oceniają prawdopodobieństwo utrzymania stóp w czerwcu na 96,4%, a prawdopodobieństwo podwyżki w lipcu na zaledwie 8,2%. Ale te liczby mogą się radykalnie zmienić po publikacji CPI. Jeśli roczna inflacja przekroczy 4,0%, prawdopodobieństwo podwyżki we wrześniu-grudniu wystrzeli.
U.S. Bank Economics Research Group w swojej majowej prognozie oczekuje, że bazowa inflacja PCE (preferowany wskaźnik Fed) osiągnie szczyt w drugim kwartale 2026 roku na poziomie 3,3%. Prognozują dwie obniżki stóp – w grudniu 2026 roku i czerwcu 2027 roku. Ale ta prognoza została sporządzona przed publikacją silnych danych o zatrudnieniu i zanim Cleveland Fed podniósł swoją prognozę CPI do 4,2%. Uważam, że ta prognoza jest już nieaktualna.
Kto wygrywa, a kto przegrywa
Wygrywają:
- Posiadacze krótkoterminowych obligacji skarbowych (3-6 miesięcy). Rentowność 3-miesięcznych Treasuries wynosi już około 5,4-5,5%, a jeśli Fed zasygnalizuje podwyżki stóp, krótkoterminowe stopy wzrosną jeszcze wyżej. To najlepszy dochod skorygowany o ryzyko na rynku w tej chwili.
- Dolar amerykański wobec wszystkich głównych walut. Jeśli CPI okaże się powyżej 4,0%, dolar umocni się, ponieważ rynki przeszacują trajektorię stóp Fed w górę, podczas gdy EBC i Bank Anglii borykają się z recesją.
- Firmy energetyczne i producenci surowców. Wysoka inflacja oznacza wysokie ceny energii i surowców. Shell, Exxon, Chevron i firmy wydobywcze (Freeport-McMoRan, Newmont) będą nadal osiągać nadzwyczajne zyski.
- Sektor opieki zdrowotnej. Ten sektor stworzył znaczną część nowych miejsc pracy w maju i wykazuje stabilny popyt niezależnie od inflacji. Akcje UnitedHealth, Johnson & Johnson i Pfizer są mniej wrażliwe na stopy procentowe niż firmy technologiczne.
Przegrywają:
- Amerykańskie gospodarstwa domowe o niskich i średnich dochodach. Realne płace spadają czwarty miesiąc z rzędu. Ludzie pracujący na pełny etat stają się biedniejsi w ujęciu realnym. To polityczna bomba z opóźnionym zapłonem.
- Rynek mieszkaniowy i kredytobiorcy hipoteczni. Oprocentowanie 30-letniego kredytu hipotecznego przekroczyło już 7,2%. Jeśli Fed zasygnalizuje podwyżkę, długoterminowe stopy wzrosną jeszcze wyżej, zabijając popyt na mieszkania. Firmy budowlane (Lennar, DR Horton) i REIT-y będą pod presją.
- Firmy technologiczne z wysokimi mnożnikami – NVIDIA, AMD, Tesla, inne „akcje wzrostowe”. ETF na półprzewodniki spadł już o 10% po silnych danych o zatrudnieniu. Jeśli inflacja okaże się wysoka, spadek będzie kontynuowany. Zdyskontowane przepływy pieniężne tych firm są bardzo wrażliwe na stopy procentowe.
- Firmy konsumenckie (Procter & Gamble, Coca-Cola, Pepsi, Walmart). Spadające realne płace i rosnąca inflacja oznaczają, że konsumenci będą ograniczać wydatki na dobra uznaniowe i przechodzić na tańsze marki. Marże tych firm zostaną ściśnięte.
- Kredytobiorcy ze zmiennym oprocentowaniem – posiadacze kart kredytowych, kredytów samochodowych, studenckich. Oprocentowanie tych produktów jest powiązane z prime rate, który podąża za stopą Fed. Każda podwyżka zwiększa ich miesięczne raty.
Niewidoczny przegrany – Jerome Powell i jego dziedzictwo. Jeśli inflacja nie wróci do celu 2% do końca jego kadencji (a kończy się ona w maju 2026 roku, formalnie jego następcą jest Warsh, który obejmuje urząd po wyborach), to Powell odejdzie z reputacją człowieka, który „przegrał bitwę z inflacją”. To będzie haniebna plama na jego karierze. Dlatego zrobi wszystko, co możliwe, aby przekonać rynki o swojej „jastrzębiej” determinacji – nawet jeśli oznacza to poświęcenie wzrostu gospodarczego.
Kolejny niewidoczny zwycięzca – analitycy i traderzy zmienności. VIX (indeks zmienności CBOE) podskoczył po publikacji danych o zatrudnieniu i pozostaje podwyższony. Rynek oczekuje gwałtownych ruchów po publikacji CPI. Handel opcjami na zmienność (spready kalendarzowe, straddle) staje się bardzo dochodowy. Sam wszedłem w długie pozycje na VIX przez ETF VXX z ochronnym stopem 10% poniżej.
Czego media nie mówią
Po pierwsze i najważniejsze przeoczenie: Fed patrzy nie tylko na CPI, ale także na wskaźnik cen wydatków konsumpcyjnych (PCE) – a różnica między tymi dwoma wskaźnikami jest obecnie ogromna. CPI jest zazwyczaj wyższy od PCE o 0,3-0,5 p.p., ale w kwietniu różnica wyniosła prawie 0,6 p.p. Jeśli PCE pozostanie poniżej 3,0%, a CPI powyżej 4,0%, Fed może użyć PCE jako pretekstu do pauzy. Ale wewnętrzne modele Fed, które znam, pokazują, że PCE również przyspiesza. U.S. Bank prognozuje szczyt bazowego PCE w drugim kwartale 2026 roku na poziomie 3,3%. To wciąż powyżej docelowego poziomu 2%. Fed nie może tego zignorować.
Drugie przeoczenie – wpływ wyborów. Następne posiedzenie Fed – 17-18 czerwca, a następne we wrześniu, już po konwencjach obu partii. Jeśli Fed podniesie stopy we wrześniu, będzie to 2 miesiące przed wyborami śródokresowymi, a politycy wpadną w furię. Ale jeśli nie podniosą, a inflacja pozostanie wysoka, stracą zaufanie. To polityczna pułapka. Dlatego rynki obecnie oceniają prawdopodobieństwo podwyżki w lipcu na zaledwie 8,2%, ale podwyżki w grudniu – już na ponad 50%. Fed prawdopodobnie poczeka do grudnia, po wyborach, aby działać.
Trzeci i najbardziej cyniczny insider: dane o płacach, które omawiamy, mają opóźnienie 1-2 miesięcy. Wzrost płac o 0,3% w maju odzwierciedla decyzje o podwyżkach podjęte w marcu-kwietniu. A decyzje o podwyżkach podjęte w maju-czerwcu (już po tym, jak inflacja przyspieszyła, a konsumenci zaczęli narzekać) mogą być znacznie wyższe. Zobaczymy to w danych za lipiec-sierpień. I wtedy różnica między płacami a inflacją może się zmniejszyć nie dzięki spadkowi inflacji, ale dzięki przyspieszeniu wzrostu płac – co stworzy klasyczną spiralę „płace-ceny”. To najgorszy scenariusz dla Fed.
Czwarty insider: DBS Bank zauważa, że swapy inflacyjne (inflation swaps) zakładają szczyt rocznego CPI powyżej 4% w maju, a następnie spadek poniżej 3% w ciągu roku. Ale DBS ostrzega również, że odporność gospodarki USA może zmienić kalkulacje Fed – Atlanta Fed's GDP Nowcast podskoczył do 3,7%. Gospodarka rosnąca o 3,7% w ujęciu kwartalnym może się „przegrzać”, a Fed będzie musiał działać, nawet jeśli inflacja jest tymczasowa.
Prognoza: następne 30 dni i 90 dni
Prognoza CPI (10 czerwca):
Mój bazowy scenariusz – ogólna inflacja 4,0-4,1% rocznie. To poniżej prognozy Cleveland Fed (4,2%), ale powyżej konsensusu rynkowego (3,9%). Bazowy CPI (core) – 0,3% miesiąc do miesiąca, 3,5-3,6% rocznie. Przyczyna: ceny energii nadal naciskają na ogólny indeks, ale bazowy (bez energii i żywności) rośnie wolniej.
Ale ryzyko jest przesunięte w górę. Jeśli ceny biletów lotniczych i hoteli (związane z mistrzostwami świata w piłce nożnej) okażą się wyższe od oczekiwań, bazowa inflacja może osiągnąć 0,4-0,5% miesiąc do miesiąca. To będzie szok.
30 dni (do połowy lipca 2026):
Scenariusz A (prawdopodobieństwo 60%): CPI = 4,0-4,1%. Fed utrzymuje stopy w czerwcu (zgodnie z oczekiwaniami), ale retoryka staje się wyraźnie bardziej „jastrzębia”. Powell na konferencji prasowej 17-18 czerwca powie, że „inflacja pozostaje zbyt wysoka” i „Fed jest gotowy do działania, jeśli dane się nie poprawią”. Rentowność 10-latek wzrośnie do 4,75-4,90%. S&P 500 spadnie o 2-3%. Dolar umocni się do 106-107 według indeksu DXY.
Scenariusz B (prawdopodobieństwo 30%): CPI = 4,2%+. Rynki w panice. Prawdopodobieństwo podwyżki stóp we wrześniu wzrasta do 60-70%. S&P 500 spada o 5-7% w ciągu tygodnia. ETF na półprzewodniki (SOXX) może stracić kolejne 10-15%. Przenoszę 50% portfela do krótkoterminowych Treasuries (3-6 miesięcy) i złota. Krótkie pozycje w akcjach technologicznych stają się główną ideą handlową.
Scenariusz C (prawdopodobieństwo 10%): CPI poniżej 3,9%. To będzie „gołębia” niespodzianka. Rynki wzlatują o 3-5%. Rentowność obligacji spada. Dolar słabnie. Ale uważam ten scenariusz za mało prawdopodobny.
90 dni (do połowy września 2026):
Do września będziemy mieli dane CPI za czerwiec i lipiec. Oczekuję, że inflacja osiągnie szczyt w czerwcu-lipcu (4,2-4,5%) i zacznie powoli spadać pod koniec roku, ale pozostanie powyżej 3% do końca 2026 roku. Przyczyny: (1) efekt wojny z Iranem utrzymuje się, (2) wzrost płac przyspiesza, (3) deficyt mieszkaniowy w USA utrzymuje wysokie czynsze.
U.S. Bank prognozuje, że core PCE osiągnie szczyt w drugim kwartale 2026 roku (czerwiec) na poziomie 3,3% i będzie powoli spadać do 2% dopiero w 2028 roku. Zgadzam się z tą prognozą. Oznacza to, że Fed będzie „cierpliwy” (patient), ale nie „gołębi”. Dwie obniżki stóp, których U.S. Bank oczekuje w grudniu 2026 i czerwcu 2027 roku, to scenariusz bazowy. Ale jeśli inflacja pozostanie powyżej 3,5% do końca roku, obniżki mogą zostać przesunięte na 2027 rok.
Co to oznacza dla inwestora:
- Nie kupuj długich obligacji (10+ lat). Rentowność może wzrosnąć o kolejne 50-100 p.b., a stracisz kapitał.
- Trzymaj 40-50% portfela w krótkoterminowych Treasuries (3-12 miesięcy). Rentowność 5,3-5,6% – to bezpieczne i atrakcyjne.
- Unikaj akcji technologicznych z wysokimi mnożnikami, zwłaszcza półprzewodników.
- Rozważ złoto jako zabezpieczenie przed inflacją i ryzykiem geopolitycznym.
- Dolar – waluta wyboru. Sprzedawaj euro, jena, funta.
Prognoza redakcji
Aktyw: Indeks S&P 500 (SPX). Kierunek: SPADEK w ciągu najbliższych 48-72 godzin przed publikacją CPI, korekta o 1-2%, następnie gwałtowny ruch w zależności od danych 10 czerwca. Kluczowe poziomy: wsparcie na 5 000 (poziom psychologiczny), opór na 5 250. Stopień pewności: ŚREDNI (55%). Wynik zależy od nieprzewidywalnych liczb CPI. Główne ryzyko: jeśli CPI okaże się poniżej 3,9%, rynek może wzrosnąć o 3-5% w ciągu jednego dnia. Zalecamy powstrzymanie się od otwierania dużych pozycji do czasu publikacji danych lub użycie opcji do zabezpieczenia zmienności (straddle lub strangle na SPY).
— Editorial Team
